Deceased — Unhuman Drama songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Unhuman Drama" van Deceased.
Songteksten
I wish my mind would just slow down to a slightly moving crawl
I’ve seen the terror and watched the dead molest my loved ones gone
With death so pale these ruling monsters will leave their mark on me As I lose my edge I realize something’s got to give
For a man that fears both life and death what is to be done?
Insane from knowing what awaits an outcome negative
A skeleton that’s incomplete a human shape of fear
Thrown to the powers of death unknown unfolding before my eyes
And with my prayers unanswered they’ll leave me for their kind
And now I know without a doubt that «god» is just a word
A grotesque creed has defiled the land mindless yet in total control
In all my years I’d never dream that earth would come to this
Man no longer «power creature» living beneath the sun
And so my search for heaven shows me that it’s not there
No faith I learn that religion never was waiting for me Now I’ve no emotion no feeling no cares at all
I’m drained of my only pure life as sorrow claims a soul
There’s little hope and endless pain leaving me broken and weak
Deathlike in trance I’m quickly fading oh God you’ve forsaken me These are tears of a beaten man that slowly wear my face
The scenes of doom may slightly alter the outcome’s the same
This lonely tale just keeps repeating in circles without an end
A rotting world filled with creatures from hell existing humans damned…
It’s truly over!
I feel all alone in my plead to die and never return again
The need for flesh and malevolence is something I fear to come
And then someone or something grabs me and pulls me from this fright
I suddenly feel unafraid, safe and so alive…
I’m so alive
Is it over? Did the torture end?
Songtekstvertaling
Ik wou dat m ' n geest rustig aan zou doen tot een beetje bewegende kruip.
Ik heb de angst gezien en de doden mijn geliefden zien molesteren.
Met de dood zo bleek zullen deze heersende monsters hun stempel op me drukken als ik mijn scherpte verlies besef ik dat er iets moet geven
Voor een man die zowel leven als dood vreest wat moet er gedaan worden?
Krankzinnig om te weten wat een negatieve uitkomst te wachten staat.
Een skelet dat incompleet is een menselijke vorm van angst
Geworpen naar de krachten van de dood onbekend zich ontvouwen voor mijn ogen
En met mijn onbeantwoorde gebeden zullen ze me verlaten voor hun soort.
En nu Weet ik zonder twijfel dat "god" slechts een woord is
Een groteske credo heeft het land bezoedeld, maar in totale controle.
In al mijn jaren zou ik nooit durven dromen dat de aarde tot dit zou komen.
De mens leeft niet langer onder de zon.
En mijn zoektocht naar de hemel laat me zien dat het er niet is.
Geen geloof ik leer dat religie nooit op me wachtte nu heb ik geen emotie geen gevoel geen zorgen
Ik ben uitgeput van mijn enige zuivere leven als verdriet Een ziel claimt
Er is weinig hoop en eindeloze pijn waardoor ik gebroken en zwak ben.
Dood als in trance ik verva snel Oh God je hebt me verlaten Dit zijn tranen van een geslagen man die langzaam mijn gezicht draagt
De doemscènes kunnen iets veranderen. de uitkomst is hetzelfde.
Dit eenzame verhaal blijft zich herhalen in cirkels zonder einde.
Een rottende wereld gevuld met schepsels uit de hel.…
Het is echt voorbij!
Ik voel me helemaal alleen in mijn pleidooi om te sterven en nooit meer terug te keren
De behoefte aan vlees en kwaadwilligheid is iets wat ik vrees te komen
En dan grijpt iemand of iets me en trekt me uit deze angst.
Ik voel me opeens onbevreesd, veilig en zo levend.…
Ik leef nog.
Is het voorbij? Is de marteling geëindigd?