Debra Cowan — Walloping Window Blind songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Walloping Window Blind" van Debra Cowan.
Songteksten
A new ship lies anchored in the bay
While the captain and mate did dine
And hearty was the grog that filled their mugs
But one thing disturbed their minds
At the mariners' inn while they both sat in
and they thought it quite unkind
For amid their cheers they would often hear
A walloping window blind
Chorus:
So blow you winds high ho
A roving I will go
I’ll stay no more on England’s shore
So let the music play
I’m off on the morning train
I’ll cross the raging main
For I’m off to my love with the boxing gloves
Ten thousand miles away
Said the captain to the mate it must be fate
For our ship is un-named you know
And the walloping blind disturbs my mind
When the raging winds doth blow
To hell with fate said the sturdy mate
Such trifles we will not mind
O’er the waves we’ll skip and we’ll name our ship
The Walloping Window Blind
Now a capitol ship for an ocean trip
Is the Walloping Window Blind
No gale that blew disturbed her crew
Or troubled the captain’s mind
The man at the wheel was said to feel
Contempt for the wind that blow.
For it often appeared when the gale had cleared
That he’d been in his bunk below.
The bosun and the mate were very sedate,
Yet fond of amusement too;
So they played hopscotch with the starboard watch
While the captain tickled the crew.
And the gunner we had was apparently mad
For he’d sit on the after-rail,
And fire salutes with the captain’s boots
In the teeth of a blowing gale.
Songtekstvertaling
Een nieuw schip ligt voor anker in de baai.
Terwijl de kapitein en de stuurman dineerden
En hearty was de drank die hun mokken vulde.
Maar één ding verstoorde hun geest.
In de mariners ' inn, terwijl ze beiden in
en ze vonden het heel onaardig.
Want te midden van hun gejuich hoorden ze vaak
Een wandelende raam blind
Chorus:
Dus blaas je Wind hoog ho
A roving I will go
Ik blijf niet meer aan de kust van Engeland.
Dus laat de muziek spelen
Ik ga met de ochtendtrein.
Ik steek de razende main over.
Want ik ben weg naar mijn liefde met de bokshandschoenen
Tienduizend mijl hier vandaan.
Zei de kapitein tegen de stuurman dat het het lot moet zijn.
Want ons schip is on-named Weet je
En de wandelende blinde verstoort mijn geest
En wanneer de winden als voortspruiten.
Naar de hel met het lot zei de stevige vriend
Zulke kleinigheden zullen we niet erg vinden.
Over de golven slaan we over en noemen ons schip
Het Wandelende Raam Blind
Nu een capitol schip voor een oceaanreis
Is het wandelende raam Blind
Geen storm die haar bemanning verstoorde.
Of de kapitein in de war bracht.
De man aan het stuur zou voelen
Minachting voor de wind die waait.
Want het verscheen vaak toen de storm was opgeklaard
Dat hij beneden in zijn bed was geweest.
De bootsman en de stuurman waren erg verdoofd.,
Maar ook dol op amusement.;
Dus ze speelden hinkelen met het stuurboordhorloge.
Terwijl de kapitein de bemanning kietelde.
En de schutter die we hadden was blijkbaar kwaad.
Want hij zat op de after-rail,
En vuur groet met de laarzen van de kapitein
Tussen de tanden van een waaiende Storm.