Deathmarch — The Wretched Wanderer songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Wretched Wanderer" van Deathmarch.
Songteksten
Through endless peaks and frozen skies
Above this empty world I fly.
Over snow topped forests gleaming white
As the sun gives off it’s dying light.
Upon my steed of rotten scales
I bear my rusted plate of mail.
And through my visor frozen tight
My eyes emit infernal light.
For I am the wanderer, legend untold.
Cursed to wander since the days of old.
Though the age of the living has gone and passed
My soul condemned shall ever last
Where seas did churn once all is still
Where the sun did heat once all is chilled
The lands are frozen with my hate
Emotions dark that can’t abate
My brethren rumbles as it draws it’s breath
So much alike the time of it’s death.
His maw doth gape in eternal hate
For with me does he bear my fate.
For I am the wanderer, legend untold.
Cursed to wander since the days of old.
Though the age of the living has gone and passed
My soul condemned shall ever last
He spreads his wings, we fly away
And so ends another torturous day.
And though the day is but a blight
I find no solace in the darkness of night.
For time has passed and will again
And ever will until the end.
And so until this world doth die
Above this empty world I fly.
Songtekstvertaling
Door eindeloze pieken en bevroren lucht
Boven deze lege wereld vlieg ik.
Boven de sneeuwbossen glinsterend Wit
Als de zon uitstraalt, sterft het licht.
Op mijn Ros van rotte schubben
Ik draag mijn roestige bord post.
En door mijn vizier bevroren strak
Mijn ogen stralen hels licht uit.
Want ik ben de zwerver, legende onvertaald.
Vervloekt om te dwalen sinds de dagen van vroeger.
Hoewel de leeftijd van de levenden voorbij is gegaan en voorbij is
Mijn ziel zal eeuwig blijven
Waar de zee ooit draaide, is alles nog steeds.
Waar de zon verwarmde als alles eenmaal gekoeld is
Het land is bevroren met mijn haat.
Emoties die duister zijn en niet kunnen verminderen
Mijn broeders rommelen als het adem haalt.
Zo veel gelijk aan het tijdstip van overlijden.
Z ' n moeder zal eeuwig gehaat zijn.
Want met mij draagt hij mijn lot.
Want ik ben de zwerver, legende onvertaald.
Vervloekt om te dwalen sinds de dagen van vroeger.
Hoewel de leeftijd van de levenden voorbij is gegaan en voorbij is
Mijn ziel zal eeuwig blijven
Hij spreidt zijn vleugels, wij vliegen weg
En zo eindigt nog een martelende dag.
En hoewel de dag slechts een plaag is
Ik vind geen troost in de duisternis van de nacht.
Want de tijd is voorbij en zal weer
En dat zal altijd zo blijven tot het einde.
En zo tot deze wereld sterft
Boven deze lege wereld vlieg ik.