Deathevokation — Carrion songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Carrion" van Deathevokation.
Songteksten
As algid Winds blow across the Land,
scattering Ash over all that once was
As Civilization is torn to Ruins,
Mankind is masked by a Shroud of Dust
A terminal Quietude has set in as
Man’s last Strongholds have begun to fall
We feed on the Arrogance of Man, We dethrone the Lords of Creation
While creation cries out in Pain, Hope loses all Importance
Nothingness awaits while Man baths in the Blood of Earth
As Mankind sings It’s last Requiem as an Ode to It’s own Annihilation
The Peace long spoken of, It has come at Last
The Destruction of Mankind, because We are the Carrion
As algid Winds blow across the Land,
scattering Ash over all that once was
As Civilization is torn to Ruins,
Mankind is masked by a Shroud of Dust
A terminal Quietude has set in as
Man’s last Strongholds have begun to fall
We feed on the Arrogance of Man, We dethrone the Lords of Creation
A Lie that was called Hope is exposed in the Final War
Deaths unfeeling Hand reveals the fouls Stench of Decay
Liberated of your woeful Plight, your inner mindless Drought
This Heritage Site called Earth will soon be forgotten
While creation cries out in Pain, Hope loses all Importance
Nothingness awaits while Man baths in the Blood of Earth
As Mankind sings It’s last Requiem as an Ode to It’s own Annihilation
The Peace long spoken of, It has come at Last
The Destruction of Mankind, because We are
We are the Carrion!
Songtekstvertaling
Als ijzige wind over het Land waait,
as verstrooien over alles wat ooit was
Als de beschaving wordt verscheurd tot ruïnes,
De mensen worden bedekt door een bedekking van stof.
Er is een terminal
De laatste bolwerken van de mens beginnen te vallen.
We voeden ons met de arrogantie van de mens, we onttronen de Heren van de schepping
Terwijl de schepping schreeuwt van pijn, verliest de hoop alle Betekenis
Het niets wacht terwijl de mens baden in het bloed van de aarde.
Terwijl de mensheid zingt is Het Laatste Requiem als een Ode aan zijn eigen vernietiging.
De vrede waar lang over gesproken is, het is eindelijk gekomen
De vernietiging van de mensheid, omdat wij de aas zijn
Als ijzige wind over het Land waait,
as verstrooien over alles wat ooit was
Als de beschaving wordt verscheurd tot ruïnes,
De mensen worden bedekt door een bedekking van stof.
Er is een terminal
De laatste bolwerken van de mens beginnen te vallen.
We voeden ons met de arrogantie van de mens, we onttronen de Heren van de schepping
Een leugen die Hope werd genoemd wordt ontmaskerd in de laatste oorlog.
Dood, gevoelloosheid, hand onthult de stank van verval.
Bevrijd van je ellendige toestand, je innerlijke hersenloze droogte
Deze erfgoed Site genaamd Aarde zal snel vergeten worden
Terwijl de schepping schreeuwt van pijn, verliest de hoop alle Betekenis
Het niets wacht terwijl de mens baden in het bloed van de aarde.
Terwijl de mensheid zingt is Het Laatste Requiem als een Ode aan zijn eigen vernietiging.
De vrede waar lang over gesproken is, het is eindelijk gekomen
De vernietiging van de mensheid, want wij zijn
Wij zijn de aaseter!