Dear Tonight — Rushing At Ends songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rushing At Ends" van Dear Tonight.
Songteksten
Lace it through our language, pass on through our ears, ''we're on our way out.
Kids making jokes and stepping on cracks, they swear
We toss this word around like a whisper…
(until it explodes like a grenade)
Suicide is a f*cking myth
It’s always a genocide:
Explodes in homes, leaves shaky walls
Takes out everyone who’s ever breathed a breath or shared a day
Clips them off at the knees; organs seize
They’re losing blood and not making any sense…
So now everyone sits in the room
Full of too many tired kids
Too few meaningful words
And a sun that never seemed so cold
And the scariest picture isn’t the corpse
But the shell of a family
Still living, half hung
Sitting in back i can feel my ribs popping one by one
Digging into my lungs like wooden daggers
Rough and broken off by kids with vampires hot on their heels
I can feel my ribs
Maybe his piping was weak:
The blood pushed too damn hard
The heart kept its own rhythm
Like a sweet souled mad jazzman
But he broke the song
He broke the song with an off time improv and now there’s nothing
There’s nothing but we’re screaming, screaming like this can do something
Like there’s something in songs that rings truer and louder…
But there’s nothing
And we’re screaming like this will do something
Like these songs
Can stick in your skull longer than death, but they can’t
No they can’t and they won’t pump through your veins truer than death
And i don’t know what’s left
And i’ll sing these words, they’re not doing shit
This song is all lies and i’ll keep screaming like words help
They can’t
I quit
Songtekstvertaling
"We gaan naar buiten.
Kinderen die grappen maken en op scheuren trappen, ze zweren
We gooien dit woord rond als een fluistering.…
(totdat het explodeert als een granaat)
Zelfmoord is een f * cking mythe
Het is altijd een genocide.:
Explodeert in huizen, laat wankele muren
Schakelt iedereen uit die ooit een adem heeft ingeademd of een dag heeft gedeeld.
Knielt ze af bij de knieën, organen grijpen
Ze verliezen bloed en het slaat nergens op.…
Dus nu zit iedereen in de kamer
Vol met te veel vermoeide kinderen.
Te weinig betekenisvolle woorden
En een zon die nooit zo koud leek
En de engste foto is niet het lijk.
Maar de schelp van een familie
Hij leeft nog, half opgehangen.
Ik voel m ' n ribben een voor een knallen.
In mijn longen graven als houten dolken
Ruw en afgebroken door kinderen met vampieren op hun hielen
Ik voel m ' n ribben.
Misschien was zijn leiding zwak.:
Het bloed duwde te hard.
Het hart hield zijn eigen ritme
Als een zoete souffled mad jazzman
Maar hij brak het lied
Hij brak het lied met een off-time improvisatie en nu is er niets meer.
Er is niets anders dan we schreeuwen, schreeuwen alsof dit iets kan doen.
Alsof er iets in liedjes zit dat meer waarheidsgetrouw en luider klinkt.…
Maar er is niets.
En we schreeuwen alsof dit iets zal doen.
Zoals deze liedjes.
Ze kunnen langer in je schedel blijven steken dan de dood, maar dat kunnen ze niet.
Nee, dat kunnen ze niet en ze zullen niet door je aderen pompen eerlijker dan de dood.
En ik weet niet wat er nog over is.
En Ik zal deze woorden zingen, ze doen helemaal niets.
Dit lied is allemaal leugens en Ik zal blijven schreeuwen als woorden helpen
Dat kunnen ze niet.
Ik neem ontslag.