Dealema — A Cova Que Eu Cavo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Cova Que Eu Cavo" van Dealema.
Songteksten
Sonhos de infância que vemos a desvanecer
E o tempo que parecia parado agora passa a correr
Enquanto caminhas com o sol à frente
Viras costas à destruição e ao desmoronamento
A vida é como é, como conheces, como aprendes
Até que ponto estás atento?
E nem te dás ao trabalho de olhar para trás
Será que queres saber mais?
Põe em causa toda a tua infância, toda a tua vivência
Sabes que existe mais
Para além do horizonte que te é imposto
Para além do acreditar no que é suposto
Para além das chaves, muralhas ou grades, berços de ouro ou cicatrizes no rosto
Já contaste os amigos que tens?
Quem morreria por ti? Quem te quer bem?
A amizade é sólida como uma rocha quando a verdade não é hipócrita
Vês pessoas vitimizadas pela insatisfação com a riqueza na mão
Quanto mais sabes, mais sofres
Quanto mais vives intensamente, mais morres por dentro
Bem-vindo à vida, 360º graus de sentimento
Limpa a raiva da cara
Pergunto de novo: até que ponto estás atento?
Será que o teu coração aguenta suportar sentir que tudo está mal?
A infelicidade na alienação a uma vida normal é brutal
Não perdi a fé no homem, mas a desilusão rouba-me a energia
Bato no fundo, respiro fundo, saio do fundo salvo pela vida
O mundo é estranho, a vida é sentimento e lixo
Uma fracção de tempo num só pensamento torna tudo limpo
Espaço e vento, perdes a noção do que vais vendo
No caminho cristalino a lágrima descarta o sofrimento
O maior pesadelo, o maior pesadelo
A cova que eu cavo, a cova que eu cavo
O maior pesadelo, o maior pesadelo
A cova que eu cavo
Toda a gente quer que eu seja aquilo que eles querem que eu seja
Não frequento a igreja
Não tenho intermediários
Falo com Deus directamente do meu santuário
Chamam-me reaccionário
Mas se é assim foi por ter pensado por mim
Ter tido a coragem de ser diferente
Lidar com a rejeição, seguir em frente
Não quis ir de negro à universidade
Ao funeral da minha integridade pessoal
Já quis seguir pegadas
Agora crio as minhas passadas
Crianças são limitadas por uma falta noção da realidade que as rodeia
Criam barreiras entre a sua mente e imaginação
Vemos escolas em degradação
O mundo é estranho, a vida é sentimento e lixo
Uma fracção de tempo num só pensamento torna tudo limpo
Espaço e vento, perdes a noção do que vais vendo
No caminho cristalino a lágrima descarta o sofrimento
O maior pesadelo, o maior pesadelo
A cova que eu cavo, a cova que eu cavo
O maior pesadelo, o maior pesadelo
A cova que eu cavo, a cova que eu cavo
Sonhos de infância que vemos a desvanecer
E o tempo que parecia parado agora passa a correr
Sonhos de infância que vemos a desvanecer
E o tempo que parecia parado agora passa a correr
Songtekstvertaling
Kinderdromen die we zien vervagen
En de tijd die nu stil leek te staan gaat voorbij.
Als je loopt met de zon voor je
Je keert vernietiging de rug toe en stort in.
Het leven is zoals het is, hoe je het weet, hoe je leert
Hoe attent ben je?
En je kijkt niet eens achterom.
Wil je meer weten?
Het roept vragen op over je hele jeugd, je hele ervaring.
Je weet dat er meer is.
Achter de horizon die jullie wordt opgelegd
Meer dan geloven wat verondersteld wordt te zijn
Naast sleutels, muren of relingen, poedels van goud of littekens op het gezicht
Heb je me verteld hoeveel vrienden je hebt?
Wie zou er voor je sterven? Wie houdt er van je?
Vriendschap is rotsvast als waarheid niet hypocriet is
Je ziet mensen slachtoffer worden van ontevredenheid over de rijkdom in de hand
Hoe meer je weet, hoe meer je lijdt.
Hoe meer je leeft, hoe meer je sterft van binnen.
Welkom in het leven, 360 graden gevoel
Ontruimt de woede van het gezicht
Ik vraag nogmaals: hoe attent ben je?
Kan je hart het verdragen om te voelen dat alles verkeerd is?
Ongeluk in vervreemding van een normaal leven is wreed.
Ik heb het vertrouwen in de mens niet verloren, maar teleurstelling steelt mijn energie
Ik raak de bodem, Ik adem diep, Ik kom uit de bodem gered door het leven
De wereld is vreemd, het leven is gevoel en vuilnis
Een fractie van de tijd in één gedachte maakt alles schoon
Ruimte en wind, je verliest het spoor van wat je ziet
Op het kristallijne pad wordt de traan teruggeworpen.
De grootste nachtmerrie, de grootste nachtmerrie
De kuil die ik graaf, de kuil die ik graaf
De grootste nachtmerrie, de grootste nachtmerrie
De put die ik graaf
Iedereen wil dat ik ben wat ze willen dat ik ben.
Ik ga niet naar de kerk.
Ik heb geen tussenpersoon.
Ik spreek rechtstreeks tot God vanuit mijn heiligdom.
Ze noemen me reactionair.
Maar als dat zo was, was het omdat ik voor mezelf dacht.
Ik had de moed om anders te zijn.
Omgaan met afwijzing, verder gaan
Ik wilde niet zwart gaan studeren.
Op de begrafenis van mijn persoonlijke integriteit.
Ik wilde voetafdrukken volgen.
Nu creëer ik mijn verleden.
Kinderen worden beperkt door een gebrek aan besef van de realiteit die hen omringt.
Creëer barrières tussen je geest en verbeelding.
We zien scholen in degradatie
De wereld is vreemd, het leven is gevoel en vuilnis
Een fractie van de tijd in één gedachte maakt alles schoon
Ruimte en wind, je verliest het spoor van wat je ziet
Op het kristallijne pad wordt de traan teruggeworpen.
De grootste nachtmerrie, de grootste nachtmerrie
De kuil die ik graaf, de kuil die ik graaf
De grootste nachtmerrie, de grootste nachtmerrie
De kuil die ik graaf, de kuil die ik graaf
Kinderdromen die we zien vervagen
En de tijd die nu stil leek te staan gaat voorbij.
Kinderdromen die we zien vervagen
En de tijd die nu stil leek te staan gaat voorbij.