Dead Poetic — Glass In The Trees songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Glass In The Trees" van Dead Poetic.
Songteksten
I don’t want to come back here, to this place.
It’s a cold that only comes from blaming yourself for two decades wasted.
And I don’t want to come back here, to this place.
When it all just repeats in my head again, and I cannot stop it.
And the glass in the trees, and all you left here,
Reflects everything that I missed.
And the pavement is still warm from the tires.
I can still feel the fright that the night brings.
Every song that you’d sing.
And I won’t ever come back here to this place.
All I ever do is picture you smiling, and then picture you leaving.
And the glass in the trees, and all you left here,
Reflects everything that I missed.
Slow down.
I’ll try and make it up to you.
They’ve cut down the trees to try to forget you.
But I took a vow to never forget you.
If you’re still here, then we’re waiting.
We’ll wait for you to come back home to the broken little foes.
Until the guilt grows and grows.
When the time that’s wasted comes back to haunt me.
And I’ll deserve every bit. because I’m not spiritual yet.
I’m just reading the lines they gave me from the pulpit.
And it’s not fading off, we remember the years.
As we sift through the laughter to find all the tears.
And I’m not worthy of grievance, I did nothing to prevent this.
And standing at your grave, I could have caused this.
Songtekstvertaling
Ik wil hier niet terug komen, naar deze plek.
Het is een verkoudheid die alleen komt door jezelf de schuld te geven voor twee decennia verspild.
En ik wil hier niet terug komen, naar deze plek.
Als het zich weer herhaalt in mijn hoofd, en ik kan het niet stoppen.
En het glas in de bomen, en alles wat je hier achterliet.,
Weerspiegelt alles wat ik gemist heb.
En de stoep is nog warm van de banden.
Ik voel nog steeds de angst die de nacht brengt.
Elk liedje dat je zou zingen.
En ik kom hier nooit meer terug.
Ik stel me alleen maar voor dat je lacht en dat je weggaat.
En het glas in de bomen, en alles wat je hier achterliet.,
Weerspiegelt alles wat ik gemist heb.
Vertraagt.
Ik zal het proberen goed te maken.
Ze hebben de bomen omgehakt om je te vergeten.
Maar ik heb gezworen je nooit te vergeten.
Als je er nog bent, dan wachten we.
We wachten tot je terugkomt naar de gebroken kleine vijanden.
Totdat het schuldgevoel groeit en groeit.
Als de verspilde tijd terug komt om me te achtervolgen.
En ik verdien alles. omdat ik nog niet spiritueel ben.
Ik lees de tekst die ze me gaven vanaf de preekstoel.
En het vervaagt niet, we herinneren ons de jaren.
Terwijl we door het gelach Zoeken om alle tranen te vinden.
En ik ben geen grieven waardig, ik heb niets gedaan om dit te voorkomen.
En bij je graf staan, had ik dit kunnen veroorzaken.