ДДТ — Суббота. Ленинград songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Суббота. Ленинград" van ДДТ.
Songteksten
Суббота. Икоту поднял час прилива.
Время стошнило прокисшей золой.
Город штормит, ухмыляется криво,
Штурмом взяв финскую финку залива,
Режется насмерть чухонской водой.
Серое нечто с морщинистой кожей,
Усыпанной пепельной перхотью звязд,
Стонет и пьят одноглазая рожа.
Жалко скребятся в затылке прохожий
Бледным потомком докуренных гряз.
Траурный митинг сегодня назначили
Мы по усопшей стране, господа.
Все песни — распроданы, смыслы — утрачены.
Где вы, герои войны и труда?
Заколотили мы в рощу дубовую
И закопали ея под Невой.
Надо бы, надо бы родить бабу новую,
Светлу, понятну, идейно толковую,
Да грешный наследный вредит геморрой.
Кладбище. Небо, хлебнув политуры,
Взракетило дыбом антенны волос.
Мне снится потоп сумасшествий с натуры:
Пушкин рисует гроб всплывшей культуры,
Медный Пётр добывает стране купорос!
Ленинград
Плюс один, ноль, плюс два, почернела Зима
Расцветает Январь язвой неба, ха-ха!
С юга ветер приполз, неспособный на бег,
Пожирает, дохляк, пересоленный снег.
А за ним, как чума — Весна.
Ох-ха-ха-ха!
А на Невский слетелася стая сапог,
А на Невском такая стоит кутерьма,
А над Невским в глазок наблюдает тюрьма
Состоящая из одиноких мужчин,
Ни нашедших причин дарового тепла.
Непонятна весьма — Весна.
Эх-ха-ха-ха!
А в каналах вода отражает мосты
И обрывы дворцов, и колонн леса
И стога куполов, и курятник-киоск,
Раздающий за так связки вяленых роз.
А культура, вспотев в целлофане дождей,
Объявляет для всех Ночи Белых Ножей
И боимся все мы, что дойдем до войны…
Виновата она — Весна.
Ох-ха-ха-ха!
Эй, Ленинград, Петербург, Петроградище
Марсово пастбище, Зимнее кладбище.
Отпрыск России, на мать не похожий
Бледный, худой, евроглазый прохожий.
Герр Ленинград, до пупа затоваренный,
Жареный, пареный, дареный, краденый.
Мсье Ленинград, революцией меченный,
Мебель паливший, дом перекалеченный.
С окнами, бабками, львами, титанами,
Липами, сфинксами, медью, Аврорами.
Сэр Ленинград, Вы теплом избалованы,
Вы в январе уже перецелованы.
Жадной весной ваши с ней откровения
Вскрыли мне вены тоски и сомнения.
Пан Ленинград, я влюбился без памяти
В Ваши стальные глаза…
Напои до пьяна — Весна.
Ах-ха-ха-ха!
Songtekstvertaling
Zaterdag. De hik werd opgewekt door het uur van hoogtij.
De tijd kotste zure as uit.
De stad is stormachtig, grijnzend,
De golf van Finland bestormen,
Doodgesneden door chukhon water.
Grijs iets met gerimpelde huid,
De as is bezaaid met roos zvezd,
Eenogig gezicht kreunt en drinkt.
Pathetisch krabben in de achterkant van de hoofd passer-by
Een bleke afstammeling van rokerige kinderen.
De begrafenis vergadering was vandaag gepland.
We zijn in een dood land, heren.
Alle nummers-uitverkocht, betekenissen-verloren.
Waar zijn jullie, helden van oorlog en arbeid?
We hebben de oak grove dichtgetimmerd.
En ze begroeven haar onder de Neva.
Het zou nodig zijn, het zou nodig zijn om een nieuwe vrouw te baren.,
Licht, helder, ideologisch intelligent,
Ja, zondige Kroon doet aambeien pijn.
Begraafplaats. De lucht, nippend vernis,
Mijn haar stond aan de kant.
Ik droom van een stortvloed van waanzin uit de natuur:
Pushkin tekent de doodskist van een pop-up cultuur,
Koper Peter ontgint het land voor vitriol!
Leningrad
Plus één, nul, plus twee, zwarte Winter
Januari bloeit met de canker of the sky, ha-ha!
De wind kwam uit het Zuiden, niet in staat om te rennen,
Verslindt, piept, over gezouten sneeuw.
En daarachter, als een plaag — bron.
Oh-ha-ha-ha!
En op Nevsky slatelike zwerm laarzen,
En op Nevsky is het zo ' n puinhoop.,
En over het Nevsky in het kijkgat kijkend naar de gevangenis
Bestaande uit alleenstaande mannen,
Ook geen reden gevonden voor nodeloze hitte.
Het is erg onduidelijk-Lente.
Ah-ha-ha-ha!
En in de kanalen van het water reflecteert de bruggen
En dadelpalmen en dadelpalmen.
En stapels koepels, en een kippenhok-kiosk,
Het uitdelen van bundels gedroogde rozen voor zo veel.
En cultuur, zweten in het cellofaan van de regen,
Verklaart voor alle nachten van witte messen
En we zijn allemaal bang dat we ten strijde trekken.…
Het is haar schuld-Lente.
Oh-ha-ha-ha!
Leningrad, Petersburg, Petrogradische
Mars weide, winterkerkhof.
Nakomelingen van Rusland, niet zoals zijn moeder.
Een bleke, dunne, Euro-ogige voorbijganger.
Heer Leningrad, naar de navel te veel.,
Gebakken, gestoomd, begaafd, gestolen.
Monsieur Leningrad, getekend door de revolutie,
De meubels waren verbrand, het huis was kreupel.
Met ramen, Oma ' s, leeuwen, Titanen,
Linden bomen, sfinxen, koper, Aurors.
Sir Leningrad, u bent verwend met warmte.,
Je bent al gekust in Januari.
Hebzuchtig in de lente van je openbaring.
Ze openden mijn aderen met verlangen en twijfel.
Pan Leningrad, ik werd verliefd zonder herinnering.
In je steile ogen…
Word dronken-Spring.
Ah-ha-ha-ha!