David Wilcox — Waffle House songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Waffle House" van David Wilcox.
Songteksten
In the deep of the darkest night
There’s a beacon of yellow light
(singing)
At the Waffle House
At the edge of the dark abyss
The confusion decends like this
Just deeper and denser
At the Waffle House
After the midnight hour
Scraping the eggs and flour
From the napkin dispenser
And we who run from our homes
When the silence of sorrow
Won’t leave us alone
And we who are out there this late
Be it heartbreak or highway
Or some altered state
When it’s time that we slow up
And wrap both our hands around our cup
And stay until the feeling goes
As long as there are broken hearts and dreams
And all of that highway in between
The waffle house will never close
At the Waffle House
Under the cobalt sky
The drivers with bloodshot eyes
At the Waffle House
If you’re facing some bitter truth
We’ll save you a window booth
And we will be waiting
When you run from your home
When the silence of sorrow won’t leave you alone
When you are out there this late
Be it heart break or highway or some altered state
When it’s time that you slow up
And wrap both your hands around your cup
And stay until the feeling goes
As long at there are broken hearts and dreams
And all of that highway in between
The Waffle House will never close
Songtekstvertaling
In het diepe van de donkerste nacht
Er is een baken van geel licht.
(zingen)
In het wafelhuis
Aan de rand van de donkere afgrond
De verwarring valt zo weg.
Alleen dieper en dichter.
In het wafelhuis
Na middernacht
De eieren en meel schrapen
Uit de servethouder
En wij die wegrennen van onze huizen
Als de stilte van verdriet
Hij laat ons niet alleen.
En wij die daar zo laat nog zijn
Hartzeer of snelweg
Of een andere staat
Wanneer het tijd is dat we vertragen
En wikkel onze beide handen om onze Beker.
En blijf tot het gevoel verdwijnt
Zolang er gebroken harten en dromen zijn
En al die snelweg daar tussen.
Het wafelhuis zal nooit sluiten.
In het wafelhuis
Onder de kobalthemel
De chauffeurs met bloeddoorlopen ogen
In het wafelhuis
Als je een bittere waarheid onder ogen ziet
We bewaren een raamhokje voor je.
En we zullen wachten
Als je van huis wegrent
Als de stilte van verdriet je niet met rust laat
Als je zo laat nog buiten bent
Of het nu een hartstilstand is of een snelweg of een andere staat.
Wanneer het tijd is dat je langzamer gaat
En wikkel beide handen om je Beker.
En blijf tot het gevoel verdwijnt
Zolang er gebroken harten en dromen zijn
En al die snelweg daar tussen.
Het wafelhuis zal nooit sluiten.