David Wilcox — Ireland songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ireland" van David Wilcox.
Songteksten
Someday I’ll sing in Ireland. I’ve dreamed it for so long
The motherland of balladeers and home to orphan songs
Where someone who loves music can feel like they belong
I’ll see those ways before these days are gone
When I was a kid in Cleveland, music got me through
I sang my songs to give me hope, and now it’s what I do
Some have called me a troubadour, as if the word was new
A thousand years of history breaking through
From far across the ocean, on that midwestern plain
My ballads and my story songs long for whence they came
It feels like finding family, though I have no Irish name
My heart is here in ways I can’t explain
The man who made my old guitar formed it on these shores
From trees that whispered in the wind two hundred years before
There’s stories that the forest knows, and places to explore
I’ll bring that wood back home to there once more
I’ll find the pubs where people sing, I’ll listen to the bands
I’ll walk those busy city streets, and see it all first hand
Guitar case on the sidewalk where the singers make their stand
I’ll sing my songs on their own family land
'Course I know so much has changed. The future’s come to stay
Show me life the way it is, not some Paddy’s day cliché
I’ll offer up my songs to you, and we’ll see the way they play
My orphan children may get turned away
But still I’ll show them where they’re from. It’s not just history
I’ll speak the words of poets gone: my music’s ancestry
We’ll hear the voice of Ireland in the wind beside the sea
In waves of music far as I can see
The voice of every poet singing free:
Singing bring your orphan children home — to me
Songtekstvertaling
Ooit zal ik in Ierland zingen. Ik heb het zo lang gedroomd.
Het moederland van de balladers en het thuis van de orphan songs
Waar iemand die van muziek houdt het gevoel heeft dat hij thuis hoort
Ik zal die manieren zien voordat deze dagen voorbij zijn.
Toen ik een kind was in Cleveland, kreeg Muziek me er doorheen
Ik zong mijn liedjes om me hoop te geven, en nu is het wat ik doe
Sommigen noemden me een troubadour, alsof het woord Nieuw was.
Duizend jaar geschiedenis breekt door
Van ver over de oceaan, op die Midwesten vlakte
Mijn ballades en mijn verhaalliedjes verlangen naar waar ze kwamen
Het voelt als het vinden van familie, hoewel ik geen Ierse naam heb.
Mijn hart is hier op een manier die ik niet kan verklaren
De man die mijn oude gitaar maakte, vormde het op deze kusten.
Van bomen die 200 jaar eerder in de wind fluisterden.
Er zijn verhalen die het bos kent, en plaatsen om te verkennen
Ik breng dat hout weer naar huis.
Ik vind de pubs waar mensen zingen, Ik luister naar de bands
Ik loop door die drukke straten en zie het uit de eerste hand.
Gitaarkoffer op de stoep waar de zangers staan
Ik zing mijn liedjes op hun eigen land.
Natuurlijk Weet ik dat er zoveel veranderd is. De toekomst is gekomen om te blijven
Toon me het leven zoals het is, niet een of ander Paddy ' s day cliché
Ik zal mijn liedjes aan je aanbieden, en we zullen zien hoe ze spelen
Mijn weeskinderen kunnen worden afgewezen
Maar toch laat ik ze zien waar ze vandaan komen. Het is niet alleen geschiedenis.
Ik spreek de woorden van dichters weg: de afstamming van mijn muziek
We zullen de stem van Ierland horen in de wind naast de zee
In golven van muziek zover ik kan zien
De stem van elke dichter die vrij zingt:
Zingen breng je weeskinderen naar huis-naar mij