Давид Тухманов — Белый пароходик songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Белый пароходик" van Давид Тухманов.
Songteksten
Мальчик смотрит, белый пароходик
Уплывает вдоль по горизонту,
Несмотря на ясную погоду,
Раскрывая дыма черный зонтик.
Мальчик думает: а я остался,
Снова не увижу дальних стран.
Почему меня не догадался
Взять с собою в море капитан?
Мальчик плачет. Солнце смотрит с высей
И прекрасно видимо ему:
На корабль голубые крысы
Принесли из Африки чуму.
Умерли матросы в белом морге,
Пар уснул в коробочке стальной,
И столкнулся пароходик в море
С ледяною синею стеной.
А на башне размышляет ангел,
Неподвижно бел в плетеном кресле.
Знает он, что капитан из Англии
Не вернется никогда к невесте.
Что навек покинув наше лето,
Корабли ушли в миры заката,
Где грустят о севере атлеты,
Моряки в фуфайках полосатых.
Юнга тянет, улыбаясь, жребий,
Тот же самый, что и твой, мой Друг.
Капитан, где Геспериды? — В небе.
Снова север, далее на юг.
Музыка поет в курзале белом.
Со звездой на шляпе в ресторан
Ты вошла, мой друг, грустить без дела
О последней из далеких стран,
Где уснул погибший пароходик
И куда цветы несет река.
И моя душа смеясь, уходит
По песку в костюме моряка.
Борис Поплавский
Songtekstvertaling
Boy looks, white steamboat
Wegzwevend langs de horizon,
Ondanks het heldere weer,
Ik open de rook zwarte paraplu.
De jongen denkt: en ik bleef,
Ik zal verre landen niet meer zien.
Waarom raadde je me niet aan?
De kapitein meenemen naar zee?
De jongen huilt. De zon kijkt naar beneden vanaf de hoogten
En het is hem volkomen duidelijk.:
Naar het blauwe rattenschip
Ze brachten de pest uit Afrika.
Matrozen stierven in het witte Lijkenhuis.,
Stoom viel in slaap in een stalen doos.,
En de stoomboot botste in de zee.
Met een ijzige blauwe muur.
En op de toren denkt de engel,
Hij zat bewegingloos in een rieten stoel.
Weet hij dat de kapitein uit Engeland komt?
Keer nooit terug naar de bruid.
Dat we onze zomer voor altijd hebben verlaten,
De schepen gingen naar de zonsondergang werelden,
Waar atleten verdrietig zijn over het noorden,
Matrozen in gestreepte truien.
De kajuitjongen trekt loten, glimlachend,
Hetzelfde als de jouwe, mijn vriend.
Kapitein, waar zijn de Hesperides? - In de lucht.
Noord weer,Dan Zuid.
Muziek zingt in de witte kurzal.
Met een ster op de hoed naar een restaurant
Je kwam binnen, mijn vriend, om verdrietig en lui te zijn.
Over het laatste verre land,
Waar de verloren stoomboot in slaap viel
En waar de bloemen worden gedragen door de rivier.
En mijn ziel lacht, gaat weg
Op het zand in een matrozenpak.
Boris Poplavsky