David Roth — Norman's Way songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Norman's Way" van David Roth.
Songteksten
I read that Norman Rockwell died, I didn’t even know him
But I remember visiting Stockbridge, the town he made his home in I remember how those people glowed, just because they had a chance to share
An old story or two about a man who’d painted America there
And when a hand reaches out and brushes lives
The spirit of the painter never dies
Oh beautiful for spacious skies, oh misery the guns
That bloodied amber waves of grain in 1861
When a gaunt and awkward gentle man, unkempt but understanding
Engaged a war the conscience of a nation was demanding
And when a voice rises up to challenge lies
The spirit of the speaker never dies
Now I won’t be a president, and I can’t be a king
But I have these hands to reach for you, I have a voice to sing
And I’m surely not an artist with a canvas or a brush
But I paint these songs with colors that remind me of your touch
An American in Paris wrote a Rhapsody in Blue
And passed away at 38 before his time came due
Some felt cheated of a gift so prematurely taken
But I believe we’re born again, and often reawakened
When a song touches something deep inside
The spirit of the singer never dies
I lay no claim to genius when I’m playing this guitar
Sometimes I’m lost for words just trying to describe the way we are
But my book is filled with sketches made of dreams and prayers and friends
And I draw these songs with images of seeing you again
I read that Norman Rockwell died, I never even knew him
But it wasn’t hard to see the love in what the man was doing
But you don’t have to be a genius or the leader of the band
Just as long as while you’re on this earth you do the best you can
And though the road may be filled with turns and bends
The journey of your spirit never ends
Songtekstvertaling
Ik las dat Norman Rockwell stierf, ik kende hem niet eens.
Maar ik herinner me dat ik Stockbridge bezocht, de stad waar hij zijn huis maakte, ik herinner me hoe die mensen gloeiden, alleen omdat ze een kans hadden om te delen.
Een oud verhaal over een man die Amerika daar geschilderd had.
En wanneer een hand reikt en borstels leeft
De geest van de schilder sterft nooit.
Oh mooi voor ruime luchten, Oh ellende de geweren
Die bebloede amber golven van graan in 1861
Als een lastige, zachtaardige man, maar begripvol is.
Het geweten van een natie eiste een oorlog.
En als een stem opstaat om leugens uit te dagen
De geest van de spreker sterft nooit.
Nu zal ik geen president zijn, en ik kan geen koning zijn.
Maar ik heb deze handen om naar je te reiken, ik heb een stem om te zingen
En ik ben zeker geen kunstenaar met een doek of een borstel
Maar ik schilder deze liedjes met kleuren die me doen denken aan jouw aanraking.
Een Amerikaan in Parijs schreef een Rapsody in het blauw.
En stierf toen hij 38 was voor zijn tijd kwam.
Sommigen voelden zich bedrogen door een cadeau zo voortijdig genomen.
Maar ik geloof dat we wedergeboren zijn, en vaak opnieuw ontwaakt.
Als een lied iets diep van binnen raakt
De geest van de zanger sterft nooit.
Ik leg geen aanspraak op genialiteit als ik deze gitaar speel.
Soms ben ik verloren door woorden die proberen te beschrijven hoe we zijn.
Maar mijn boek is gevuld met schetsen gemaakt van dromen en gebeden en vrienden
En ik teken deze liedjes met beelden van jou weer te zien
Ik las dat Norman Rockwell stierf, ik kende hem niet eens.
Maar het was niet moeilijk om de liefde te zien in wat de man deed.
Maar je hoeft geen genie of leider van de band te zijn.
Zolang je op deze aarde bent, doe je je best.
En hoewel de weg gevuld kan zijn met bochten en bochten
De reis van je geest eindigt nooit.