David McWilliams — Bells Of Time songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bells Of Time" van David McWilliams.

Songteksten

There are no saints or teachers
no reason here nor rhyme
just the black robed missionaries of death
to toll
the bells of time
down along the border
upon a lonely road
I saw a man in flowing robes
his hair was snowy white
he said he was five hundred years
and his hands were cold as ice
from touching all the dead men
who’d played the highest price
for living on his mountains
and running in his grass
he said he’d come to take his payment
before the hour was passed
he was tired of seeing thieves upon
what once was his alone
and ashes in his valleys
where once the flowers had grown
he said he’d seen the foreign kings
come marching through the mud
to carve their image on the land
and write their names in blood
and leave a legacy of hate
upon this sleeping land
that she might never rise again
to bide the feeding hand
he’d seen the halo’d churches rise
he’d watched the heroes fall
to lie beneath their banners
while Judas stands so tall
where behind Caesar’s scarlet sword
a smiling Jesus stands
no thorns upon his hooded brow
no holes into his shoulder
there’s no mark of shame
upon the sellers of the truth
so none may know their name

Songtekstvertaling

Er zijn geen heiligen of leraren.
geen reden hier of rijm
alleen de zwarte gewaden Missionarissen van de dood
luiden
de klokken van de tijd
langs de grens
op een eenzame weg
Ik zag een man in vloeiende gewaden.
zijn haar was Sneeuwwitje.
hij zei dat hij vijfhonderd jaar was.
en zijn handen waren koud als ijs
van het aanraken van alle dode mannen
wie speelde de hoogste prijs
voor het leven op zijn bergen
en rennend in zijn gras
hij zei dat hij zou komen om zijn betaling aan te nemen.
voordat het uur voorbij was
hij was het zat om dieven te zien.
wat ooit alleen van hem was
en as in zijn valleien
waar ooit de bloemen waren gegroeid
hij zei dat hij de buitenlandse koningen had gezien.
kom marcheren door de modder
om hun beeld op het land te kerven
en hun namen in bloed schrijven
en een erfenis van haat achterlaten.
op dit slapende land
dat ze nooit meer zal opstaan.
om de voedende hand te bedienen
hij had de Kerken zien opstaan.
hij zag de helden vallen.
om onder hun spandoeken te liggen
terwijl Judas zo groot staat
waar achter Caesars scharlakenzwaard
een lachende Jezus staat
geen doornen op zijn hoofd
geen gaten in zijn schouder.
er is geen teken van schaamte
over de waarachtigen.
zodat niemand hun naam kent.