David Knopfler — The Sentenced Man songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Sentenced Man" van David Knopfler.
Songteksten
Dreaming into darkness
God makes other plans
Down here there’s no salvation
By these almighty hands
His only sound is silence
Death defiles the land
I stand just East of Eden
And I play the sentenced man
There’ll come a time in the white man’s reign
When warriors of the rainbow, ride again
Deeds be legend, the dream must end
Let the land of our fathers be green
Be green again, for the sentenced man
Between the death of life
And a life of death
I walk beneath the stars
Between wakefulness and sleeping lie
A billion unplayed bars
There will always be this showdown
Unworthy as I am
I fire this empty chamber
For every sentenced man
I follow from the mountain
And let his music speak
Like waters from the fountain
His song did make me weep, weep, weep
There was nothing that I could say then
I laid me down to sleep
I was lost upon the way then
When currents ran too deep
And I prayed my soul to keep
But who cries now, the ghosts are gone
Who gives a tinkers damn
Bruised limbs, hung up like monuments
Bowls and empty hands
White dust blown across a wilderness
Where mighty oceans ran
Sand turned glass for eternity
Turn those keys for eternity
They say there’s no release from eternity
But I know who I am
Yes I know what I am
And I play the sentenced man
It was only love which bound us
Held us to our parts
Now these fortresses surround us
All must break upon such desperate hearts
There was no place left to turn to
No place left to run
The hurting always leaves its scar
And the hurting’s just begun
The hurting’s just begun
Songtekstvertaling
Dromen in de duisternis
God maakt andere plannen.
Hier beneden is geen redding.
Door deze almachtige handen
Zijn enige geluid is stilte.
De dood bezoedelt het land.
Ik sta net ten oosten van Eden
En ik speel de veroordeelde man
Er zal een tijd komen in het bewind van de blanke man.
Wanneer krijgers van de regenboog, rijd weer
Deeds be legend, The dream must end
Laat het land van onze vaders groen zijn
Wees weer groen, voor de gevonniste man.
Tussen de dood van het leven
En een leven van de dood
Ik loop onder de sterren
Tussen waken en slapen liggen
Een miljard ongeplande staven
Er zal altijd deze confrontatie zijn.
Zo onwaardig als ik ben
Ik vuur deze lege kamer af.
Voor elke veroordeelde man
Ik volg van de berg
En laat zijn muziek spreken
Als water uit de bron
Zijn lied deed me huilen, huilen, huilen
Er was niets dat ik toen kon zeggen.
Ik legde me neer om te slapen.
Ik was toen verdwaald.
Toen de stromingen te diep gingen
En ik bad dat mijn ziel
Maar wie nu huilt, de geesten zijn weg.
Wat maakt het uit.
Gekneusde ledematen, opgehangen als monumenten
Kommen en lege handen
Wit stof dat door een wildernis wordt geblazen
Waar machtige oceanen renden
Zand werd glas voor eeuwig
Draai die sleutels voor eeuwig om.
Ze zeggen dat er geen bevrijding uit de eeuwigheid is.
Maar ik weet wie ik ben
Ja, ik weet wat ik ben.
En ik speel de veroordeelde man
Het was alleen liefde die ons verbond.
Hield ons aan onze kant
Deze forten omsingelen ons.
Iedereen moet zo ' n wanhopig hart breken.
Er was geen plek meer om naar toe te gaan.
Geen plek meer om te rennen.
De pijn laat altijd zijn litteken achter.
En de pijn is net begonnen.
De pijn is net begonnen.