David Galas — September songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "September" van David Galas.
Songteksten
I walk through the desert
Alone in the night
And I see all the Gods
In the distant cold light.
They’re bathing in blood
Of the children they killed
And the dead are left dying
In the empty blue well.
All the people are dying alone
and there’s nothing here for you to hide.
All the people are always alone
and September will bring the dark tides.
She walks through the gardens
with thorns in her head
a black angel waiting with tears that fall red.
The city’s have fallen,
the leaders have died
and a dead silence covers
the towers blue light.
All the people are dying alone
and there’s nothing here for you to hide.
All the people are always alone
and September will bring the dark tides.
The fall of the leaves
turns the color to dusk,
the change of the air
burns the water and rust.
The ones that lay still in the hedges
behind the cathedrals are waiting
to cry in the night.
All the people are dying alone
and there’s nothing here for you to hide.
All the people are always alone
and September will bring the dark tides.
As the winter bears down on the darken old town
a cold wind has changed it’s direction.
She breaths one last breath
and lets go of her life,
and the end of the world will greet us tonight.
All the people are dying alone
and there’s nothing here for you to hide.
All the people are always alone
and September will bring the dark tides.
Songtekstvertaling
Ik loop door de woestijn
Alleen in de nacht
En ik zie alle goden
In het Verre koude licht.
Ze baden in bloed.
Van de kinderen die ze doodden
En de doden zullen sterven.
In de lege blauwe put.
Alle mensen sterven alleen.
en er is hier niets te verbergen.
Alle mensen zijn altijd alleen.
en September zal de donkere getijden brengen.
Ze loopt door de tuinen.
met doornen in haar hoofd
een zwarte engel die wacht met tranen die rood worden.
De stad is gevallen.,
de leiders zijn gestorven.
en een dode stilte bedekt
de torens blauw licht.
Alle mensen sterven alleen.
en er is hier niets te verbergen.
Alle mensen zijn altijd alleen.
en September zal de donkere getijden brengen.
De val van de bladeren
verandert de kleur in schemering,
de verandering van de lucht
verbrandt het water en roest.
Degenen die nog in de heggen liggen
achter de kathedralen wachten
om te huilen in de nacht.
Alle mensen sterven alleen.
en er is hier niets te verbergen.
Alle mensen zijn altijd alleen.
en September zal de donkere getijden brengen.
Als de winter op de donkere oude stad neerdaalt
een koude wind heeft zijn richting veranderd.
Ze ademt nog een laatste keer.
en laat haar leven gaan,
en het einde van de wereld zal ons vanavond begroeten.
Alle mensen sterven alleen.
en er is hier niets te verbergen.
Alle mensen zijn altijd alleen.
en September zal de donkere getijden brengen.