David DeMaría — Viviré, moriré songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Viviré, moriré" van David DeMaría.
Songteksten
Me ahogo en la noche
Tejiendo silencios entre
Un mar de calles que duermen a solas
Me ahogo en la noche
Tejiendo silencios entre
Un mar de calles que duermen a solas
Me pierdo en un beso que acaba en tu boca
Se mojan los sueños que hay bajo la lluvia
Me enredo en la sombra de aquella caricia
Te busco en las hojas de un otoño sin tu calor
Viviré por un amor que es eterno
Como vive tu recuerdo bajo mi piel
Moriré como un adiós en el tiempo
Desnudando cada instante de nuestro ayer
Prisionero, esclavo de la luna
El olvido enciende mi amargura.
La orilla del llanto es el mar de un lamento
Tus risas, tus gestos, los llevo tan dentro
Escribo a escondidas mil veces tu nombre
Mi orgullo me roba el sentir de un te quiero
Contesto mensajes que callan silencios
Que no hay mas condena que amar sin pedir perdón.
Viviré por un amor que es eterno
Como vive tu recuerdo bajo mi piel
Moriré como un adiós en el tiempo
Desnudando cada instante de nuestro ayer
Prisionero, esclavo de la luna
El olvido enciende mi amargura.
Me dejaré llevar por la marea
A la deriva iré junto a mis penas
Lo que ha de venir que sea lo que dios quiera
Naufrago en la quimera.
Viviré por un amor que es eterno
Como vive tu recuerdo bajo mi piel
Moriré como un adiós en el tiempo
Desnudando cada instante de nuestro ayer
Prisionero, esclavo de la luna
El olvido enciende mi amargura
Songtekstvertaling
Ik verdrink in de nacht
Wevende stiltes tussen
Een zee van straten die alleen slapen
Ik verdrink in de nacht
Wevende stiltes tussen
Een zee van straten die alleen slapen
Ik verdwaal in een kus die in je mond eindigt.
De dromen in de regen worden nat
Ik raak verstrikt in de schaduw van die streling.
Ik zoek je in de bladeren van een herfst zonder jouw warmte.
Ik zal leven voor een eeuwige liefde
Hoe jouw geheugen onder mijn huid leeft
Ik zal sterven als een afscheid in de tijd
Elk moment uitkleden van onze gisteren
Gevangene, slaaf van de maan
Vergetelheid ontbrandt mijn bitterheid.
De kust van het huilen is de zee van een lammetje
Jouw gelach, jouw gebaren, ik draag ze zo naar binnen.
Ik schrijf je naam duizend keer.
Mijn trots steelt het gevoel van een Ik hou van je
Ik beantwoord berichten die zwijgen.
Dat er niet meer veroordeling is dan liefhebben zonder vergeving te vragen.
Ik zal leven voor een eeuwige liefde
Hoe jouw geheugen onder mijn huid leeft
Ik zal sterven als een afscheid in de tijd
Elk moment uitkleden van onze gisteren
Gevangene, slaaf van de maan
Vergetelheid ontbrandt mijn bitterheid.
Ik laat me meeslepen door het getij.
Op drift ga ik mee met mijn verdriet
Wat komt is wat God wil.
Schipbreuk in de Chimera.
Ik zal leven voor een eeuwige liefde
Hoe jouw geheugen onder mijn huid leeft
Ik zal sterven als een afscheid in de tijd
Elk moment uitkleden van onze gisteren
Gevangene, slaaf van de maan
Vergetelheid ontbrandt mijn bitterheid