David Bronson — Times songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Times" van David Bronson.
Songteksten
I woke up broken to the bone, all these years spent climbing, pushing blind
I turned to look but you were gone, had to come to terms with my surprise
A godlike voice said stop your thoughts, just keep moving don’t forget to
breath, and that
There are times so many in this very life, he said, and some more, I’m sure,
to come
You were just a catalyst, the hole through which I passed for all those years
Why did I? I never thought we had such time
Or did I just imagine everything
But time moves on or so we’re told, the years go forward but never fully clean
You took so much then slipped away, was it real or just a child’s dream
The godlike voice said it was me, brought it forward then and will again and
that
There are times so many in this very life, he said, and some more, I’m sure,
to come
We could watch the days go by and never give each other something useful
Why would I? I never thought we had such time
We could watch our lives go by and never give each other something loving
Why would I? I never thought we had such time
Did you take my hand there at all?
Did we stumble into sacred just to falter then to fall?
Could I get to you through me, before the lights go out?
Will you find this hand?
I couldn’t wait to get inside
From the shock of a sting in the early light
It was too much to take so you run and hide
But the time; you begin to feel the time
The time’s come to move beyond
Past the useless need to right a long-lost wrong
I can feel it now, drop the stone
It’s time to cut the weight, time to move this thing along
Songtekstvertaling
Ik werd gebroken wakker, al die jaren klimmen, blind duwen.
Ik keek om, maar je was weg, moest mijn verrassing verwerken.
Een goddelijke stem zei stop je gedachten, gewoon blijven bewegen vergeet niet om
adem, en dat
Er zijn zo veel momenten in dit leven, zei hij, en nog meer, ik weet zeker,
komen
Je was maar een katalysator, het gat waar ik al die jaren doorheen ben gegaan.
Waarom deed ik dat? Ik had nooit gedacht dat we zoveel tijd hadden.
Of stelde ik me alles voor
Maar de tijd gaat door of zo wordt ons verteld, de jaren gaan door maar nooit volledig schoon
Je nam zoveel mee en glipte weg, was het echt of gewoon de droom van een kind
De goddelijke stem zei dat ik het was, bracht het toen naar voren en wil opnieuw en
dat
Er zijn zo veel momenten in dit leven, zei hij, en nog meer, ik weet zeker,
komen
We kunnen de dagen voorbij zien gaan en elkaar nooit iets nuttigs geven.
Waarom zou ik? Ik had nooit gedacht dat we zoveel tijd hadden.
We kunnen onze levens voorbij zien gaan en elkaar nooit iets liefdevols geven.
Waarom zou ik? Ik had nooit gedacht dat we zoveel tijd hadden.
Heb je mijn hand daar genomen?
Zijn we heilig geworden om te wankelen en te vallen?
Kan ik je bereiken via mij, voordat de lichten uitgaan?
Vind je deze hand?
Ik kon niet wachten om binnen te komen.
Van de schok van een steek in het vroege licht
Het was te veel om te nemen, dus je vlucht en verstopt je.
Maar de tijd, je begint de tijd te voelen
De tijd is gekomen om verder te gaan dan
Voorbij de nutteloze behoefte om een verloren fout recht te zetten
Ik voel het nu, laat de steen vallen
Het is tijd om het gewicht te verminderen, tijd om dit ding te verplaatsen.