David Bowie — Conversation Piece songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Conversation Piece" van David Bowie.
Songteksten
I took this walk to ease my mind
To find out what’s gnawing at me
Wouldn’t think, to look at me
That I’ve spent a lot of time in education
It all seems so long ago
I’m a thinker, not a talker
I’ve no-one to talk to, anyway
I can’t see the road
For the rain in my eyes
I live above the grocers' store
Owned by an Austrian
He often calls me down to eat
And he jokes about his broken English
Tries to be a friend to me
But for all my years of reading conversation
I stand without a word to say
I can’t see the bridge
For the rain in my eyes
And the world is full of life
Full of folk who don’t know me
And they walk in twos or threes or more
While the lamp that shines above the grocers' store
Investigates my face so rudely
And my essays lying scattered on the floor
Fulfil their needs just by being there
And my hands shake, my head hurts
My voice sticks inside my throat
I’m invisible and dumb
And no-one will recall me
And I can’t see the water
For the tears in my eyes
Songtekstvertaling
Ik nam deze wandeling om mijn geest te kalmeren.
Om erachter te komen wat er aan me knaagt.
Zou niet denken, om naar me te kijken
Dat ik veel tijd in het onderwijs heb doorgebracht
Het lijkt allemaal zo lang geleden.
Ik ben een denker, geen prater.
Ik heb toch niemand om mee te praten.
Ik zie de weg niet.
Voor de regen in mijn ogen
Ik woon boven de kruidenierswinkel.
Eigendom van een Oostenrijkse
Hij belt me vaak om te eten.
En hij maakt grapjes over zijn gebroken Engels.
Probeert een vriend voor me te zijn
Maar voor al mijn jaren van lezen conversatie
Ik sta zonder een woord te zeggen
Ik zie de brug niet.
Voor de regen in mijn ogen
En de wereld is vol leven.
Vol met mensen die me niet kennen.
En ze lopen in tweeën of drie of meer
Terwijl de lamp die boven de kruidenierswinkel schijnt
Onderzoekt mijn gezicht zo ruw.
En mijn essays liggen verspreid op de vloer
Voldoen aan hun behoeften gewoon door er te zijn
En mijn handen schudden, mijn hoofd doet pijn
Mijn stem steekt in mijn keel.
Ik ben onzichtbaar en Dom.
En niemand zal me herinneren
En ik zie het water niet.
Voor de tranen in mijn ogen