David Bowie — Amsterdam songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Amsterdam" van David Bowie.
Songteksten
In the port of Amsterdam, there’s a sailor who sings
Of the dreams that he brings from the wide open sea
In the port of Amsterdam, there’s a sailor who sleeps
While the river-bank weeps to the old willow tree
In the port of Amsterdam, there’s a sailor who dies
Full of beer, full of cries, in a drunken down fight
But in the port of Amsterdam, there’s a sailor who’s born
On a muggy hot morn, by the dawn’s early light
In the port of Amsterdam, where the sailors all meet
There’s a sailor who eats only fish-heads and -tails
And he’ll show you his teeth that have rotted too soon
That can drink down the moon, that can haul up the sails
And he turns to the cook, with his arms open wide
«Bring me more fish, put it down by my side»
And he wants so to belch, but he’s too full to try
So he gets up and he laughs, and he zips up his fly
In the port of Amsterdam, you can see sailors dance
Paunches bursting their pants, grinding women to paunch
They’ve forgotten the tune that their whiskey-voice croaks
Splitting the night with the roar of their jokes
And they turn and they dance and they laugh and they lust
Til the rancid sound of the accordion bursts
And it’s into the night with their pride in their pants
And the slut that they tow underneath the streetlamps
In the port of Amsterdam there’s a sailor who drinks
And he drinks, and he drinks, and he drinks once again
He drinks to the health of the whores of Amsterdam
Who have promised their love to a thousand other men
They have bargained their bodies, their virtues all gone
For a few dirty coins, and when he can’t go on
He puts his nose in the air, and he wipes it up above
And he pisses like I cry for an unfaithful love
In the port of Amsterdam, in the port of Amsterdam
In the port of Amsterdam
Songtekstvertaling
In de haven van Amsterdam, is er een zeeman die zingt
Van de dromen die hij uit de open zee haalt
In de haven van Amsterdam, is er een matroos die slaapt
Terwijl de rivieroever huilt naar de oude wilgenboom
In de haven van Amsterdam, is er een matroos die sterft.
Vol bier, vol kreten, in een dronken gevecht.
Maar in de haven van Amsterdam is een Zeeman geboren.
Op een warme ochtend, bij het vroege licht van de dageraad
In de haven van Amsterdam, waar de matrozen elkaar ontmoeten
Er is een zeeman die alleen vis-kop en-munt eet.
En hij zal je zijn tanden laten zien die te snel rotten.
Dat kan drinken op de maan, die de zeilen omhoog kan hijsen
En hij wendt zich tot de kok, met zijn armen wijd open
"Breng me meer vis, leg het aan mijn zijde»
En hij wil zo graag boeren, maar hij is te vol om te proberen
Dus hij staat op en lacht, en hij pikt zijn gulp op.
In de haven van Amsterdam, kunt u zeilers zien dansen
Paunches die hun broek breken, vrouwen vermalen om te prikken.
Ze zijn de melodie vergeten die hun whiskey-stem laat vallen.
De nacht delen met het gebrul van hun grappen
En ze draaien en ze dansen en ze lachen en ze lusten
Tot het ranzige geluid van de accordeon barst
En het is in de nacht met hun trots in hun broek
En de slet die ze slepen onder de straatlampen
In de haven van Amsterdam is er een zeeman die drinkt.
En hij drinkt, en hij drinkt, en hij drinkt weer
Hij drinkt op de gezondheid van de hoeren van Amsterdam.
Die hun liefde hebben beloofd aan duizend andere mannen.
Ze hebben over hun lichaam onderhandeld, hun deugden zijn allemaal verdwenen.
Voor een paar vuile Munten, en als hij niet verder kan
Hij steekt z 'n neus in de lucht en veegt' m boven.
En hij pist zoals ik huil voor een ontrouw liefde
In de haven van Amsterdam, in de haven van Amsterdam
In de haven van Amsterdam