Darren Hayes — The Tuning of Violins songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Tuning of Violins" van Darren Hayes.
Songteksten
Daylight breaks and the black birds call
And the market stalls are all filling up, spilling over the streets
High above, over Notting Hill
I am floating still in a wooden chair with our restless dog
I’ve been away so long, almost forgot how time and space
Cannot replace this feeling of flying over things
Night falling away, your sleeping face begins to register
That I’m coming home, yeah, I’m coming home to you
Oh, the song that only we know
Where the sunlight and the wind blows
Over bluebells, over Blackheath
Calling your name I will float through your window
Major third or a minor seventh
Am I violin tuned a little sharp, tuned a little below?
Come around the bend, the hallway ends
The chair, it dips and then it bends and it has wings for legs
Night, deep in a dream
The sheets and pillowcases
Seem to overtake your head
Well, I’m at the foot of our bed
Oh, the song that only we know
Where the sunlight and the wind blows
Over bluebells, over Blackheath
Calling your name I will float through your window
Oh, the song that only we know
Where the sunlight and the wind blows
Over bluebells, over Blackheath
Calling your name I will float through your window
Break through the silence, the gulf that’s between us Take all the heartache and we’ll shake the fields up And we will unravel, unravel the moments
And we will unravel, unravel the moments
Oh, the song that only we know
Where the sunlight and the wind blows
Over bluebells, over Blackheath
Calling your name I will float through your window
Oh, the song that only we know
Where the sunlight and the wind blows
Oh, the song that only we know
I’ll be calling your name as I float through your window
Songtekstvertaling
Het daglicht breekt aan en de zwarte vogels roepen
En de marktkraampjes vullen zich aan, morsen over de straten
Hoog boven de Notting Hill
Ik zwem nog steeds in een houten stoel met onze rusteloze hond.
Ik ben zo lang weggeweest, bijna vergeten hoe tijd en ruimte
Kan dit gevoel van vliegen over dingen niet vervangen
De nacht valt weg, je slapende gezicht begint te registreren
Dat ik naar huis kom, ja, ik kom naar huis naar jou
Oh, het lied dat alleen wij kennen
Waar het zonlicht en de wind waait
Over Bluebell, over Blackheath
Ik zal door je raam zweven.
Derde of zevende majoor
Ben ik een beetje scherp gestemd, een beetje lager gestemd?
Kom om de bocht, de gang eindigt
De stoel, hij dipt en buigt en hij heeft vleugels voor benen.
Nacht, diep in een droom
De lakens en kussenslopen
Je lijkt je hoofd in te halen.
Ik sta aan de voet van ons bed.
Oh, het lied dat alleen wij kennen
Waar het zonlicht en de wind waait
Over Bluebell, over Blackheath
Ik zal door je raam zweven.
Oh, het lied dat alleen wij kennen
Waar het zonlicht en de wind waait
Over Bluebell, over Blackheath
Ik zal door je raam zweven.
Breek door de stilte, de kloof die tussen ons is neem al het verdriet en we schudden de velden op en we zullen ontrafelen, ontrafelen de momenten
En we zullen de momenten ontrafelen, ontrafelen
Oh, het lied dat alleen wij kennen
Waar het zonlicht en de wind waait
Over Bluebell, over Blackheath
Ik zal door je raam zweven.
Oh, het lied dat alleen wij kennen
Waar het zonlicht en de wind waait
Oh, het lied dat alleen wij kennen
Ik zal je naam roepen als ik door je raam zwef