Darkest Era — The Last Caress of Light Before the Dark songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Last Caress of Light Before the Dark" van Darkest Era.
Songteksten
A shadow creeps across the land
The light begins to weaken
On this bitter earth I stand
Alone, weary and forsaken
Majestic silence of the sea
It guides me as I roam
Remorseful thoughts sweep through me
I’ve strayed so far from home
What curse is this that dwells in me?
That holds my heart from beating free
The stinging bite of winters call
A beauty lost once and for all
As the waters lash against my body
A siren calls from the deep
Echoes of foreboding, pierces through my soul
There is no time, no time for turning back
What has led me here, to the edge of reason
Where weakness haunts the mind and
plagues the soul
I wither under tongues of fire
I never thought this day would ever come
The last caress of light before the dark
A tempest lures me into the chasm of death
Blood roars and ravens soar above me They summon me into a realm of fear
Wretched faith clings to my shackled hope
The last caress of light before the dark
So far I’ve sought, so long I’ve fought
The land is seared with sorrows past
And if I should die upon this day
Then let the spirits guide me home
The last caress of light before the dark
Songtekstvertaling
Een schaduw kruipt over het land
Het licht begint te verzwakken.
Op deze bittere aarde sta ik
Alleen, moe en verlaten
Majestueuze stilte van de zee
Het leidt me als Ik zwerf
Berouwvolle gedachten gaan door me heen.
Ik ben zo ver van huis afgedwaald.
Welke vloek zit er in mij?
Dat houdt mijn hart tegen om vrij te kloppen.
De stekende beet van de winters roept
Een schoonheid verloren voor eens en altijd
Als het water tegen mijn lichaam zweeft
Een sirene roept vanuit de diepte
Echo ' s van voorgevoel, pierces door mijn ziel
Er is geen tijd, geen tijd om terug te keren.
Wat heeft me hierheen geleid, naar de rand van de rede
Waar zwakheid door de geest en
plagen de ziel
Ik verwelk onder tongen van vuur.
Ik had nooit gedacht dat deze dag ooit zou komen.
De laatste streling van het licht voor het donker
Een storm lokt me naar de afgrond van de dood.
Bloed brult en ravens zweven boven me. ze roepen me op in een wereld van angst.
Ellendig geloof klampt zich vast aan mijn geketende hoop
De laatste streling van het licht voor het donker
Tot nu toe heb ik gezocht, zo lang heb ik gevochten
Het land is bezaaid met verdriet.
En als ik op deze dag zou sterven
Laat de geesten me dan naar huis leiden.
De laatste streling van het licht voor het donker