Dark Tranquillity — Punish My Heaven songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Punish My Heaven" van Dark Tranquillity.
Songteksten
We are the outstretched fingers
That seize and hold the wind…
The strangeness of awakening
In an oh so silent world
Breathlessly waiting
For the first proud beams of light
As the hours grow longer
And the shadows never fall
My sky has forsaken me My desperation grows
Bring me the light
In the darkness that never ends
The dawn will never come
Punish my heaven
We have arrived
At the outermost crossroads
The charge of cosmos
At our atmospheric skies
Will cause our fall
If I had wings, would I be forgiving?
If I had horns
Would there be flames to shy my smile?
Hymns of loss are heard
From the masses in the streets
Praising the last of days
I punish
Bring me the night
In the fires that never end
The dawn will never come
Punish my heaven
The charge of cosmos
Charging at us from unearthly distance
I challenge the universe
It’s the choice between heaven and hell
My soul bears all the weight of mountains
As mankind weaves its silent end
Can there be no forgiveness?
I curse the heaven above me As the light sinks through
My outstretched fingers
Fading in my open arms
Make each tear in my bare hands
A lifetime in hell
On this last day of light
When our autumn leaves fell
And as heaven itself commands me Out of its lair
I fear not
My face lined for darkness
I’ll go!
Songtekstvertaling
Wij zijn de uitgestrekte vingers
Die de wind vasthoudt…
Het vreemde van ontwaken
In een o zo stille wereld
Ademloos wachten
Voor de eerste trotse lichtstralen
Naarmate de uren langer worden
En de schaduwen vallen nooit
Mijn hemel heeft me verlaten mijn wanhoop groeit
Breng me het licht
In de duisternis die nooit eindigt
De Dageraad zal nooit komen.
Straf mijn hemel
We zijn er.
Op het buitenste kruispunt
De lading van de kosmos
In onze lucht
Zal onze val veroorzaken
Als ik vleugels had, zou ik dan vergeven zijn?
Als ik hoorns had
Zouden er vlammen zijn om mijn glimlach te verbergen?
Gezangen van verlies worden gehoord
Van de massa ' s in de straten
De laatste dagen prijzen
Ik straf
Breng me de nacht
In de vuren die nooit eindigen
De Dageraad zal nooit komen.
Straf mijn hemel
De lading van de kosmos
Op ons laden vanaf een onaardse afstand
Ik daag het universum uit
Het is de keuze tussen hemel en hel
Mijn ziel draagt al het gewicht van Bergen.
Terwijl de mensheid haar stille einde weeft
Kan er geen vergeving zijn?
Ik vervloek de hemel boven me als het licht doorkomt
Mijn uitgestrekte vingers
Vervagen in mijn open armen
Maak elke scheur in mijn blote handen
Een leven in de hel
Op deze laatste dag van het licht
Toen onze herfstbladeren vielen
En als de hemel mij uit zijn hol voert
Ik vrees van niet.
Mijn gezicht bedekt met duisternis
Ik ga wel.