Dark Funeral — Heart Of Ice songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Heart Of Ice" van Dark Funeral.
Songteksten
They howl in the night,
They are the children of the damned.
Cursed to live in darkness,
With a soul and a heart of ice.
Heart of ice…
As nightfall sets in, they crawl out from their caves.
Where they been hiding from the sunlight rays,
Until the moon calls out their names.
The endless search for fresh blood.
The never-ending hunger, burns their inside.
Like a flame from hell, never easing pain.
They are the living shadows, cursed to live in black.
You can see the reflection of the moon, in their empty eyes.
Look deep in their eyes, as the burning flames of hell arise.
Burning in their empty souls.
They move in the night, like a pack of wolves.
Hunting down their victims, there is no escape.
As nightfall sets in, they crawl out from their caves.
Where they been hiding from the sunlight rays,
Until the moon calls out their names.
The never-ending hunger, burns their inside.
Like a flame from hell, never easing pain.
They howl in the night,
They are the children of the damned.
Cursed to live in darkness,
With a soul and a heart of ice.
Songtekstvertaling
Ze huilen in de nacht,
Het zijn de kinderen van de verdoemden.
Vervloekt om in de duisternis te leven,
Met een ziel en een hart van ijs.
Hart van ijs…
Als de avond valt, kruipen ze uit hun grotten.
Waar ze zich verborgen voor de zonnestralen,
Totdat de maan hun namen roept.
De eindeloze zoektocht naar vers bloed.
De eeuwige honger, verbrandt hun binnenkant.
Als een vlam uit de hel, nooit de pijn verzachten.
Zij zijn de levende schaduwen, vervloekt om in het zwart te leven.
Je kunt de reflectie van de maan zien, in hun lege ogen.
Kijk diep in hun ogen, als de brandende vlammen van de hel opkomen.
Ze branden in hun lege zielen.
Ze bewegen in de nacht, als een roedel wolven.
Op jacht naar hun slachtoffers, er is geen ontsnapping mogelijk.
Als de avond valt, kruipen ze uit hun grotten.
Waar ze zich verborgen voor de zonnestralen,
Totdat de maan hun namen roept.
De eeuwige honger, verbrandt hun binnenkant.
Als een vlam uit de hel, nooit de pijn verzachten.
Ze huilen in de nacht,
Het zijn de kinderen van de verdoemden.
Vervloekt om in de duisternis te leven,
Met een ziel en een hart van ijs.