Dark Fortress — Defiance of Death songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Defiance of Death" van Dark Fortress.
Songteksten
Twenty Norsemen ahorse, clad in furs and gloomy armour tread the roads of mist
Among the ancient mountains, passage to beyond the realms of man
Passing crypts of kings and wizards, of priests and noble leaders
A valley filled with fog, travel without light
The gate was magnificent, like sculptured of ice, shimmering through the misty
veil
With a blue light of unearthly origin
Beyond was another valley, surrounded by an unconquerable wall of mountains
It was of purest, gleaming white except for the sky
Which was black and starless
And a pale looming fullmoon hung in the midnightly scene
Below’s a frozen river, and trees like giant, misshapen skeletons
And the black stone monument on a crystal hill
Bathed in the moonlight like a pock wound on porcelain skin
Onward, ever onward…
With swords drawn the Norsemen stormed into the castle’s hall
Spirits of the damned, cursed to drift forever
Hellish shapes of stone, wicked claws and fangs
Tearing in bloodlust the flesh from the bones
The Norsemen were falling like flies
But only the strongest, the greatest of all could climb the highest spire
(Atop the highest spire)
Atop the highest spire, stare into the night
See the constellions black on blackest night
The burning wheels and machinations, that keep the world on turning
And the chaos deep within
Feel rage and madness, boiling hatred and the will to survive
Sight becomes a tunnel, a vortex of unshining stars
And what remains is silence…
Songtekstvertaling
Twintig Noormannen ahorse, gekleed in bont en sombere pantser loop de wegen van mist
Tussen de oude bergen, doortocht naar buiten de rijken van de mens
Passerende crypte van koningen en tovenaars, van priesters en nobele leiders
Een vallei gevuld met mist, reizen zonder licht
De poort was magnifiek, als beelden van ijs, glinsterend door de mist.
sluier
Met een blauw licht van onaardse oorsprong
Voorbij was een andere vallei, omringd door een onoverwinnelijke muur van Bergen.
Het was zuiver, glanzend wit, behalve de hemel.
Die Zwart en starless was.
En een bleke bloeiende fullmoon hing in het midden van de nacht
Daaronder ligt een bevroren rivier, en bomen als gigantische, misvormde skeletten.
En het Black stone monument op een kristallen heuvel
Badend in het maanlicht als een porseleinen huid
Voorwaarts, altijd voorwaarts…
Met zwaarden trokken de Noormannen het kasteel in.
Geesten van de verdoemden, vervloekt om eeuwig te drijven
Helse vormen van steen, gemene klauwen en slagtanden
Het vlees van de botten wordt verscheurd door bloeddorst.
De Noormannen vielen als vliegen.
Maar alleen de sterkste, de grootste van allen kon de hoogste torenspits beklimmen.
(Boven de hoogste torenspits)
Op de top van de hoogste torenspits, staar in de nacht
Zie de sterrenhemels zwart op de zwartste nacht
De brandende wielen en machinaties, die de wereld draaiende houden
En de chaos diep van binnen
Voel woede en waanzin, kokende haat en de wil om te overleven
Het zicht wordt een tunnel, een vortex van oneindige sterren.
En wat overblijft is stilte.…