Dar Williams — Mercy of the Fallen songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mercy of the Fallen" van Dar Williams.
Songteksten
Oh my fair North Star
I have held to you dearly
I have asked you to steer me Til one cloud scattered night
I got lost in my travels
I met Leo the Lion
Met a king and met a giant, with their errant knight
There’s the wind
And the rain
And the mercy of the fallen
Who say they have no claim
To know what’s right
There’s the weak
And the strong
And the beds that have no answers
And that’s where I may rest my head tonight
I saw all the bright people
In imposing flocks they landed
And they got what they demanded
And they scratched at the ground
Then they flew, and the field
Grew as sweetly for the flightless
Who had longing yet despite this
They could hear every sound
There’s the wind
And the rain
And the mercy of the fallen
Who say they have no claim
To know what’s right
If your sister or your brother were stumbling on their last mile
In a self-inflicted exile
Wish for them a humble friend
And I hope someday that the best of Falstaff’s planners
Give me seven half-filled manors
Where half-dreams may dream
Without end
There’s the wind
And the rain
And the mercy of the fallen
Who say, «Hey, it’s not my place
To know what’s right»
There’s the weak
And the strong
And the many stars that guide us We have some of them inside us
Songtekstvertaling
Oh My fair North Star
Ik heb me aan je gehecht.
Ik heb je gevraagd me te sturen tot er een wolk verstrooid is.
Ik verdwaalde op mijn reizen.
Ik heb Leo De Leeuw ontmoet.
Ontmoette een koning en ontmoette een reus, met hun dwalende ridder.
Daar is de wind.
En de regen
En de genade van de gevallenen
Die zeggen dat ze geen aanspraak hebben
Om te weten wat goed is
Daar zijn de zwakken.
En de sterken
En de bedden die geen antwoorden hebben
En daar kan ik vanavond mijn hoofd laten rusten.
Ik zag alle slimme mensen.
Bij het opleggen van koppels landden zij
En ze kregen wat ze vroegen.
En ze krabden op de grond
Toen vlogen ze, en het veld
Groeide zo lief voor de flightless
Wie had er toch verlangen?
Ze konden elk geluid horen.
Daar is de wind.
En de regen
En de genade van de gevallenen
Die zeggen dat ze geen aanspraak hebben
Om te weten wat goed is
Als je zus of je broer op hun laatste mijl stuitten
In een zelf toegebrachte ballingschap
Wens hun een zachtmoedige vriend.
En ik hoop op een dag dat de beste van Falstaff ' s planners
Geef me zeven half gevulde manoren.
Waar halve dromen kunnen dromen
Zonder einde
Daar is de wind.
En de regen
En de genade van de gevallenen
Die zeggen: "Hé, het is niet aan mij.
Om te weten wat goed is»
Daar zijn de zwakken.
En de sterken
En de vele sterren die ons leiden we hebben er een paar in ons