Dar Williams — Mark Rothko Song songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mark Rothko Song" van Dar Williams.
Songteksten
The blue it speaks so full
It’s like the beauty one can barely stand
Or too much things dropped in your hand
And there’s a green like the peace
In your heart sometimes
Painted underneath the sheets of ashy snow
And there’s a blue like where the urban angels go, very bright
Now the Calder mobile tips a biomorphic sphere
Then it swings its dangling pieces
round to other paintings here
Your behavior is so male
It’s like you can’t explain yourself to me
I think I’ll ask Renoir to tea
For his flowers are as real as they are all the time
And the sunlight sets the furniture aglow
It’s a pleasant time as far as people go, how far do they go?
Well his roses are perfect and his words have no wings
I know what he can give me and I like to know these things
I met her at the funeral
She said I don’t know what he meant to me
I just know he affected me An effect not unlike his art,
I believe
The service starts and we are in the know
He had so much to say but more to show, and ain’t that true of life?
So we weep for a person who lived at great cost
Yet we barely knew his powers till we sensed that we had lost
A friend and I in a museum room
She says, «Look at Mark Rothko’s side
Did you know about his suicide?
Some folks were born with a foot in the grave, but not me, of course»
And she smiles as if to say we’re in the know
Then she names a coffee place where we can go, uptown
Now the painting is desperate, but the crowds wash away
In a world of kind pedestrians who’ve seen enough today
Songtekstvertaling
Het blauw spreekt zo vol
Het is net als de schoonheid die men nauwelijks kan verdragen.
Of er vielen teveel dingen in je hand.
En er is een groen als de vrede
In je hart soms
Beschilderd onder de lakens van asige sneeuw
En er is een blauw zoals waar de stedelijke engelen heen gaan, zeer helder
Nu geeft de Calder mobiel een biomorfe bol
Dan zwaait hij met z ' n bungelende stukken.
rond naar andere schilderijen hier
Je gedrag is zo mannelijk.
Het is alsof je jezelf niet aan mij kunt verklaren.
Ik denk dat ik Renoir vraag om thee te drinken.
Want zijn bloemen zijn zo echt als ze de hele tijd zijn
En het zonlicht doet het meubilair gloeien.
Het is een aangename tijd voor zover mensen gaan, hoe ver gaan ze?
Zijn rozen zijn perfect en zijn woorden hebben geen vleugels
Ik weet wat hij me kan geven en Ik wil die dingen graag weten.
Ik ontmoette haar op de begrafenis.
Ze zei dat ik niet wist wat hij voor me betekende.
Ik weet alleen dat hij me beïnvloedde een effect dat niet lijkt op zijn kunst.,
Ik geloof
De dienst begint en wij zijn in de
Hij had zoveel te zeggen, maar meer te laten zien, en is dat niet waar van het leven?
Dus we huilen om een persoon die leefde voor grote kosten
Maar we kenden zijn krachten nauwelijks tot we voelden dat we verloren hadden.
Een vriend en ik in een museum kamer
Ze zegt, "Kijk naar Mark Rothko' s kant
Wist je van zijn zelfmoord?
Sommige mensen zijn geboren met een voet in het graf, maar ik natuurlijk niet.»
En ze glimlacht alsof ze zegt dat we weten
Dan noemt ze een koffietent waar we heen kunnen.
Het schilderij is wanhopig, maar de menigte spoelt weg.
In een wereld van goede voetgangers die vandaag genoeg gezien hebben