Dany Brillant — J'habitais Saint-Germain-des-Prés songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "J'habitais Saint-Germain-des-Prés" van Dany Brillant.
Songteksten
J’habite à Saint-Germain-des-Prés
Et tous les jours, je m’y promène
Rue Jacob au Vieux-Colombier
Je dis bonjour à tous les gens que j’aime
J’aime me balader le long de ces quais
Remonter à Saint-Germain-des-Prés
Retrouver mes copains, tous mes poètes
J’habite Saint-Germain-des-Prés
J’ai 18 ans et je trouve la vie belle
Dans une chambre très serrée
Je fais des rêves qui me donne des ailes
J’aime rencontrer au détour d’une rue
Le regard d’une belle inconnue
Elle me plaît, je lui plais, il faut qu’on parle
Tous les soirs dans un cabaret
Le jazz est devenu mon exutoire
Le public semble intéressé
Si c'était le début de mon histoire
Je ne l’ai pas encore dit à maman
Je veux vivre de mes sentiments
Je veux jouer et chanter, la vie d’artiste
Mon premier amour
C’est ici que tu as pris ma main
Qu’ensemble, on a fait notre chemin
Mais mon Dieu, comme le temps passe
Un jour, des gens sont arrivés
Ils étaient riches et jaloux de nos rêves
De nos chambres, ils nous ont chassés
Pour y mettre leurs petits millionnaires
Qui étouffaient au fond de leur ennui
Et pensaient qu’en habitant ici
Ils pourraient s’acheter une existence
Peu à peu, ils ont remplacé
Nos livres qui étaient plein de nos rêves
Par du tissu bien ficelé
Des habits qui sont des cache-misères
Vous mes poètes, mes peintres, mes fous
Où êtes-vous? J’ai besoin de vous
Mais tant pis, c’est la vie, il faut que je m’y fasse
Les démagos ont tout brûlé
La flore est devenue un cimetière
Où contre le prix d’un café
Un court instant, on peut se croire poète
Pourtant, c'était là que tout à commencé
Que le monde s’est remis à penser
Mais tant pis, c’est fini, comme le temps passe
J’habite à Saint-Germain-des-Prés
Aujourd’hui, j’y habite avec ma tête
Pour moi, ce n’est plus qu’une idée
Que Paris sera toujours une fête
Songtekstvertaling
Ik woon in Saint-Germain-des-Prés.
En elke dag loop ik daar
Jacob Street in de Old-Colombier
Ik zeg hallo tegen alle mensen waar ik van hou
Ik loop graag langs deze dokken.
Terugkeer naar Saint-Germain-des-Prés
Vind mijn vrienden, al mijn dichters
Ik woon in Saint-Germain-des-Prés.
Ik ben 18 en ik vind het leven mooi
In een zeer strakke kamer
Ik droom dat me vleugels geeft
Ik zie je graag bij de bocht van een straat.
De blik van een mooie vreemdeling
Ik mag haar, zij vindt mij leuk, we moeten praten.
Elke avond in een cabaret
Jazz is mijn uitlaatklep geworden.
Het publiek lijkt geïnteresseerd.
Als het het begin van mijn verhaal was
Ik heb het mam nog niet verteld.
Ik wil leven met mijn gevoelens.
Ik wil spelen en zingen, het leven van een kunstenaar
Mijn eerste liefde
Hier heb je mijn hand gepakt.
Dat we samen onze weg gingen
Maar mijn God, naarmate de tijd verstrijkt
Op een dag kwamen er mensen aan.
Ze waren rijk en jaloers op onze dromen.
Vanuit onze kamers hebben ze ons weggejaagd.
Om hun kleine miljonairs daar te zetten
Die verstikte in de diepten van hun verveling.
En ik dacht dat hier wonen
Ze kunnen een bestaan kopen.
Geleidelijk vervangen
Onze boeken vol met onze dromen
Met aaneengeregen Weefsel
Kleding die verstoppertje speelt
Jullie mijn dichters, mijn schilders, mijn dwazen
Waar zijt gij? Ik heb je nodig.
Maar laat maar, het is leven, Ik moet het doen.
De demagos hebben alles verbrand.
De flora werd een begraafplaats
Waar tegen de prijs van een koffie
Voor een korte tijd, kun je jezelf zien als een dichter.
Maar daar is het allemaal begonnen.
Dat de wereld weer aan het denken is.
Maar laat maar, het is voorbij, naarmate de tijd verstrijkt
Ik woon in Saint-Germain-des-Prés.
Vandaag woon ik daar met mijn hoofd
Voor mij is het maar een idee.
Dat Parijs altijd een feest zal zijn