Danielle Rose — Crown of Thorns songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Crown of Thorns" van Danielle Rose.
Songteksten
My seed was born
One bright spring morn
In gardens grown by God.
Out of the earth
My stem gave birth
To petals red as blood.
The gentile rain
My growth sustained,
And like each seed God sows,
I dreamed one day
That I’d be named
A king’s most precious rose.
One day a soldier
Bent me over,
Tore me from my bed.
All beaten, battered,
My stem tattered,
Wanted but for dead
In cruel hands ripped,
My beauty stripped,
'Twas not the dream I chose,
And filled with shame,
I wept in pain,
No more a precious rose.
Then I did see
The soldiers lead
A man through palace doors.
Was this my king?
Why did they bring him in,
This man so poor?
A purple garment
Hid the torment
None but I could see.
They mocked and laughed,
Gave him a staff,
And bowed on bended knee.
They bent me round
And wove a crown
And placed me on his head.
My petals found
Crushed on the ground,
Like tears of God turned red.
With each small sin
I was pressed in.
I pierced with self-disdain.
In thought and deed
I made him bleed,
My selfishness, his pain.
«Behold!» they’d sing,
«Behold your King!
Hail, King of the Jews!»
With each reed’s blow,
Our pain did grow,
As one we were abused.
Despite the crown
He did not frown;
He smiled with love instead,
And carried me For all to see
Upon his tender head.
Once placed with awe
In manger straw,
Anointed by John’s hands,
Transfigured on A mountain dawn,
Now wore a mangled branch.
Once gently kissed
By Mary’s lips,
And blessed with magi’s myrrh,
Baptized by A parting sky,
Now streamed with blood so pure.
An innocent brow
Calls to us now
To follow this example:
To let our thorns
And all that scorns
Be healed within his temple.
Though dreams may fade,
Each one was made
In seed that Jesus sows.
And now I see
I’m called to be The King’s most precious rose.
Songtekstvertaling
Mijn zaad is geboren.
Een heldere lente ochtend
In tuinen die door God zijn voortgebracht.
Uit de aarde
Mijn stam is bevallen.
Op blaadjes zo rood als bloed.
De gentile regen
Mijn groei bleef aanhouden,
En zoals elk zaad dat God zaait,
Ik droomde ooit
Dat ik zou worden genoemd
De kostbaarste roos van een koning.
Op een dag een soldaat
Buig me voorover,
Trok me uit mijn bed.
Allemaal geslagen, geslagen,
Mijn stam is kapot.,
Gezocht maar voor dood
In wrede handen gescheurd,
Mijn schoonheid gestript,
Het was niet de droom die ik koos,
En vervuld van schaamte,
Ik huilde van de pijn.,
Geen kostbare roos meer.
Toen zag ik
De soldaten leiden
Een man door paleisdeuren.
Was dit mijn koning?
Waarom hebben ze hem opgepakt?,
Deze man zo arm?
Een paars kledingstuk
Verborg de kwelling
Niemand behalve ik kon zien.
Ze bespotten en lachen,
Gaf hem een staf.,
En boog op zijn knie.
Ze gebogen me rond
En een kroon hebben geweven
En zette me op zijn hoofd.
Mijn blaadjes gevonden
Verpletterd op de grond,
Als tranen van God die rood werden.
Met elke kleine zonde
Ik werd ingedrukt.
Ik doorboorde met zelfgenoegzaamheid.
In gedachte en daad
Ik liet hem bloeden.,
Mijn egoïsme, zijn pijn.
"Aanschouw!"ze zouden zingen,
Aanschouw uw koning.
Heil, Koning der Joden!»
Met de klap van elke riet,
Onze pijn groeide,
Als één werden we mishandeld.
Ondanks de kroon
Hij fronste niet.;
In plaats daarvan glimlachte hij met liefde.,
En droeg me voor iedereen om te zien
Op zijn tedere hoofd.
Eenmaal geplaatst met ontzag
In kribbe,
Gezalfd door John ' s handen,
Getransformeerd op een ochtendgloren,
Droeg nu een verminkte tak.
Eenmaal zachtjes gekust
Bij Maria ' s lippen,
En gezegend met Magi ' s mirre,
Gedoopt door een open hemel,
Nu streamde het bloed zo zuiver.
Een onschuldige wenkbrauw
Roept ons nu
Om dit voorbeeld te volgen:
Om onze doornen te laten
Bij de hoovaardigen.
Word genezen in zijn tempel.
Hoewel dromen kunnen vervagen,
Ze zijn allemaal gemaakt.
In zaad dat Jezus zaait.
En nu zie ik
Ik word geroepen om de kostbaarste roos van de koning te zijn.