Danièle Vidal — Mademoiselle de Paris songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mademoiselle de Paris" van Danièle Vidal.
Songteksten
On l'appelle mademoiselle de Paris
Et sa vie c'est un petit peu la nôtre
Son royaume c'est la rue d'Rivoli
Son destin, c'est d'habiller les autres
On dit qu'elle est petite main
Et s'il est vrai qu'elle n'est pas grande
Que de bouquets et de guirlandes
A-t-elle semés sur nos chemins?
Elle chante un air de son faubourg
Elle rêve à des serments d'amour
Elle pleure et plus souvent qu'à son tour
Mademoiselle de Paris
Elle donne tout le talent qu'elle a
Pour faire un bal à l'Opéra
Et file, à la Porte des Lilas
Mademoiselle de Paris
Il fait beau
Et là-haut
Elle va coudre un cœur à son manteau
Mais le cœur d'une enfant de Paris
C'est pareil aux bouquets de violettes
On l'attache au corsage un samedi
Le dimanche on le perd à la fête
Adieu guinguette, adieu garçon
La voilà seule avec sa peine
Et recommence la semaine,
Et recommence la chanson
Elle chante et son cœur est heureux
Elle rêve et son rêve est tout bleu
Elle pleure mais ça n'est pas bien sérieux
Mademoiselle de Paris
Elle vole à petits pas pressés
Elle court vers les Champs Elysées
Et donne un peu de son déjeuner
Aux moineaux des Tuileries
Elle fredonne
Elle sourit...
Et voilà Mademoiselle de Paris.
Songtekstvertaling
Ze heet mademoiselle de Paris en haar leven is een beetje van ons haar Koninkrijk is de straat van Rivoli haar lot is om anderen te kleden het wordt gezegd dat ze kleine hand is en als het waar is dat ze niet groot is dan boeketten en slingers heeft ze gezaaid op onze paden?
Ze zingt een lucht van haar faubourg ze dromen van eden van de liefde ze huilt en vaker dan op zijn beurt Mademoiselle van Parijs, ze geeft al het talent dat ze heeft om een bal bij de Opera en loopt, aan de deur van het Lilas Mademoiselle van Parijs, het is prachtig en daar zal ze het naaien van een hart aan haar vacht, maar het hart van een kind van Parijs, het is hetzelfde met het boeket van viooltjes wij hechten aan het lijfje één zaterdag op zondag verliezen we het bij de partij afscheid guinguette, afscheid van jongen hier is ze alleen met haar pijn en de week begint weer, en de song begint weer zingt ze, en haar hart is blij dat ze dromen en haar droom is al blauw ze huilt, maar het is niet heel ernstig Mademoiselle de Paris vliegt ze in een haast ze loopt naar de Champs Elysees en biedt een aantal van haar lunch naar de mussen van de Tuileries ze bromt ze glimlacht...
En daar komt Mademoiselle de Paris.