Danièle Vidal — Le temps des fleurs songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le temps des fleurs" van Danièle Vidal.

Songteksten

Dans une taverne du vieux Londres
Où se retrouvaient des étrangers
Nos voix criant de joie montaient de l'ombre
Et nous écoutions nos cœurs chanter

C'était le temps des fleurs
On ignorait la peur
Les lendemains avaient un goût de miel
Ton bras prenait mon bras
Ta voix suivait ma voix
On était jeunes et l'on croyait au ciel

Et puis sont venus des jours de brume
Avec des pluies étranges et des pleurs
Combien j'ai passé de nuits sans lune
À chercher la taverne de mon cœur

C'était le temps des fleurs
On ignorait la peur
Les lendemains avaient un goût de miel
Ton bras prenait mon bras
Ta voix suivait ma voix
On était jeunes et l'on croyait au ciel

Et ce soir je suis devant la porte
De la taverne où tu ne viendras plus
Et la chanson que la nuit m'apporte
Mon cœur déjà ne la reconnaît plus

Tout comme au temps des pleurs
Où l'on vivait sans peur
Où chaque jour avaient un goût de miel
Ta voix suivait ma voix
Ton bras prenait mon bras
On était jeunes et l'on croyait au ciel

Songtekstvertaling

In een kroeg in de Oude Londen waar vreemden waren vond onze stemmen schreeuwen van vreugde steeg van de schaduw, en wij hebben geluisterd naar onze harten zingen het was de tijd van de bloemen die we genegeerd angst de volgende dag had een smaak van honing in je arm nam mijn arm uw stem volgde mijn stem, we waren jong en we geloofden in de hemel en toen kwamen de dagen van mist met vreemde regen en huilen hoeveel nachten zonder maan te kijken naar de taverne van mijn hart het was de tijd van de bloemen die we genegeerd angst het de volgende dag had een smaak van honing in je arm nam mijn arm uw stem volgde mijn stem, we waren jong en we geloofden in de hemel en vanavond ben ik op de deur van de taverne waar u niet zal komen en de song die nacht brengt mij mijn hart al niet herkent het niet meer als in de tijd van huilen, waar we woonden, zonder angst, waar elke dag had een smaak van honing met uw stem volgde mijn stem uw arm nam mijn arm we waren jong en we geloofden in de hemel