Daniele Silvestri — L'Uomo Col Megafono songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'Uomo Col Megafono" van Daniele Silvestri.
Songteksten
L’uomo col megafono parlava parlava parlava di cose
importanti, purtroppo i passanti,
passando distratti, a tratti soltanto sembravano ascoltare
il suo monologo, ma l’uomo col megafono credeva nei
propri argomenti e per questo andava avanti,
ignorando i continui commenti di chi lo prendeva per
matto… per? il fatto? che lui… soffriva… lui soffriva… davvero
L’uomo col megafono cercava,
sperava, tentava di bucare il cemento e gridava nel
vento parole di avvertimento e di lotta,
ma intanto la voce era rotta e la tosse allungava i silenzi, sembrava che fosse questione di pochi momenti,
ma invece di nuovo la voce tornava, la voce tornava…
Compagni! Amici! Uniamo le voci! Giustizia! Progresso! Adesso! Adesso!
L’uomo e il suo megafono sembravano staccati dal mondo,
lui cos? magro, profondo e ridicolo insieme,
lo sguardo di un uomo a cui preme davvero qualcosa,
e che grida un tormento reale,
non per un esaurimento privato e banale,
ma proprio per l’odio e l’amore,
che danno colore e calore,
colore e calore ma lui… soffriva… lui soffriva… davvero
Compagni! Amici! Uniamo le voci! Giustizia! Progresso! Adesso! Adesso!
Songtekstvertaling
De man met de megafoon praatte over dingen.
belangrijke, helaas voorbijgangers-by,
voorbijgaand afgeleid, soms leken ze gewoon te luisteren.
zijn monoloog, maar de man met de megafoon geloofde in de
eigen argumenten en dit ging door,
het negeren van de constante commentaren van degenen die het voor
gek ... per? het feit? dat is hem... leed ... hij leed ...
De man met de megafoon was op zoek naar,
hij hoopte, probeerde het beton te doorboren en schreeuwde in de
wind woorden van waarschuwing en strijd,
maar ondertussen was de stem gebroken en de hoest strekte de stilte, het leek alsof het een kwestie van een paar momenten was,
maar in plaats daarvan kwam de stem terug, de stem kwam terug…
Kameraden! Vrienden! Laten we ons aansluiten bij de stemmen! Gerechtigheid! Vooruitgang! Nu! Nu!
De man en zijn megafoon leken los van de wereld.,
omdat? mager, diep en belachelijk samen,
de blik van een man die echt op iets drukt,
en die een echte kwelling roept,
niet voor een private en banale uitputting,
maar juist door haat en liefde,
wat geven kleur en warmte,
kleur en warmte, maar hij ... hij heeft geleden ... hij heeft geleden... echt
Kameraden! Vrienden! Laten we ons aansluiten bij de stemmen! Gerechtigheid! Vooruitgang! Nu! Nu!