Daniel Viglietti — Pedro Rojas songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Pedro Rojas" van Daniel Viglietti.
Songteksten
Solía escribir con su dedo grande en el aire:
Â"¡Viban los compañeros! Pedro RojasÂ"
De Miranda del Ebro, padre y hombre
Marido y hombre, ferroviario y hombre
Padre y más hombre, Pedro y sus dos muertes
Papel de viento, lo han matado: ¡pasa!
Pluma de carne, lo han matado: ¡pasa!
Â"¡Abisa a todos compañeros pronto!Â"
Palo en el que han colgado su madero
Lo han matado;
¡lo han matado al pie de su dedo grande!
¡Han matado, a la vez, a Pedro, a Rojas!
¡Viban los compañeros
A la cabecera de su aire escrito!
¡Viban con esta b del buitre en las entrañas
De Pedro y de Rojas, del héroe y del mártir!
Registrándole, muerto, sorprendiéronle
En su cuerpo un gran cuerpo
Para el alma del mundo
Y en la chaqueta una cuchara muerta
Pedro también solía comer
Entre las criaturas de su carne, asear, pintar
La mesa y vivir dulcemente
En representación de todo el mundo
Y esta cuchara anduvo en su chaqueta
Despierto o bien cuando dormía, siempre
Cuchara muerta viva, ella y sus símbolos
¡Abisa a todos compañeros pronto!
¡Viban los compañeros al pie de esta cuchara para siempre!
Lo han matado, obligándole a morir
A Pedro, a Rojas, al obrero, al hombre, a aquél
Que nació muy niñín, mirando al cielo
Y que luego creció, se puso rojo
Y luchó con sus células, sus nos
Sus todavías, sus hambres, sus pedazos
Lo han matado suavemente
Entre el cabello de su mujer, la Juana Vásquez
A la hora del fuego, al año del balazo
Y cuando andaba cerca ya de todo
Pedro Rojas, así, después de muerto
Se levantó, besó su catafalco ensangrentado
Lloró por España
Y volvió a escribir con el dedo en el aire:
Â"¡Viban los compañeros! Pedro RojasÂ"
Su cadáver estaba lleno de mundo
Songtekstvertaling
Hij schreef met zijn grote vinger in de lucht.:
"De metgezellen vibreren! Peter RojasÂ"
Door Miranda del Ebro, vader en man
Man en man, spoor en man
Vader en meer man, Peter en zijn twee doden
Wind papier, hij is vermoord.
Veer van vlees, ze hebben hem gedood: pas!
"Plunder alle kameraden snel!Naar"
Stok waarop ze hun hout hebben opgehangen
Ze hebben hem vermoord.;
ze vermoordden hem aan de voet van zijn grote teen!
Ze hebben Pedro en Rojas vermoord.
De metgezellen vibreren
Aan het hoofd van je geschreven lucht!
Ze vibreren met deze gier b in de darmen
Peter en Rojas, de held en de martelaar.
Hem fouilleren, dood, verraste hem
In zijn lichaam een geweldig lichaam
Voor de ziel van de wereld
En in het jasje een dode lepel
Peter AT ook altijd.
Onder de wezens van zijn vlees, was, verf
The table and live sweetly
De hele wereld vertegenwoordigen
En deze lepel liep in zijn jas
Wakker of in slaap, altijd
Lepel dood levend, zij en haar symbolen
Verneder alle kameraden snel!
De metgezellen vibreren voor altijd aan de voet van deze lepel!
Ze hebben hem vermoord, hem gedwongen om te sterven.
Aan Petrus, aan Rojas, aan de arbeider, aan de man, aan dat
Die heel kinderachtig geboren is, kijkend naar de lucht
En dat toen groeide, werd rood
En vochten met hun cellen, hun nos
Hun stills, hun honger, hun stukken
Ze hebben hem zachtjes vermoord.
In het haar van zijn vrouw, Juana Vasquez
In het uur van vuur, in het jaar van de kogel
En toen ik dicht bij alles was
Pedro Rojas, dus, na de dood
Hij stond op, kuste zijn verdomde katafalco.
Ze huilde om Spanje.
En hij schreef weer met zijn vinger in de lucht:
"De metgezellen vibreren! Peter RojasÂ"
Zijn lijk was vol van de wereld.