Dan Fogelberg — Mountains To The Sea songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mountains To The Sea" van Dan Fogelberg.
Songteksten
Well I spent two days in traveling
The Mountains to the Sea
I knew the change would do me good
And set my spirit free
I spent two nights in wondering
What it is you’ve done to me
Before an answer came I reached the sea
There I spent my days in wandering
The reaches and the reefs
And my soul becomes so quiet
I can hear my own beliefs
I sail out on the ocean
'Til I cannot see the land
And I wonder if you’ll ever understand
Why a soul with so much heaven held
Should ever feel so damned
Why it’s always so uncomfortable
To hold anothers hand
Why of late I feel myself a ship
Out to sea unmanned
And I wonder if you’ll ever understand
There are seagulls in the morning here
I watch them search and soar
As they dive to take the fishes that swim just
Just beyond the shore
Then they fly off in the distance
'Til they finally fade from view
And somehow they remind me so of you
There’s so many things you need to learn
That I can never teach
And places in your troubled soul
That I may never reach
So I wander like an ebbing tide
Along this lonely beach
And cast my dreams like stones into the sea
Songtekstvertaling
Ik heb twee dagen gereisd.
De bergen naar de zee
Ik wist dat de verandering me goed zou doen.
En laat mijn geest vrij
Ik heb me twee nachten afgevraagd
Wat je me hebt aangedaan
Voordat er een antwoord kwam, bereikte ik de zee.
Daar bracht ik mijn dagen door in zwerven
Het bereik en de riffen
En mijn ziel wordt zo stil
Ik kan mijn eigen overtuigingen horen.
Ik zeil op de oceaan
Tot ik het land niet meer kan zien.
En ik vraag me af of je het ooit zult begrijpen
Waarom een ziel met zoveel hemel vastgehouden
Zou je je ooit zo verdoemd moeten voelen
Waarom het altijd zo ongemakkelijk is
Om een andere hand vast te houden
De laatste tijd voel ik me een schip.
Onbemand op zee
En ik vraag me af of je het ooit zult begrijpen
Er zijn zeemeeuwen in de ochtend hier
Ik zie ze zoeken en opstijgen.
Als ze duiken om de vissen te nemen die zwemmen net
Net voorbij de kust
Dan vliegen ze weg in de verte.
Tot ze eindelijk uit het zicht verdwijnen
En op een of andere manier doen ze me zo aan jou denken.
Er zijn zoveel dingen die je moet leren.
Dat ik nooit kan leren
En plaatsen in je gekwelde ziel
Dat ik nooit zal bereiken
Dus ik dwaal af als een ebbing getij
Langs dit eenzame strand
En mijn dromen als stenen in de zee werpen