Dälek — Ruin It, Ruin Them, Ruin Yourself, Then Ruin Me songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ruin It, Ruin Them, Ruin Yourself, Then Ruin Me" van Dälek.
Songteksten
I tremble at the thought of what I’ve become
That sorry proud image in puddles leaves me crying rivers
These tender words are muted by the stench of life
Long before they could ever reach your ears.
You relate to mere echoes of what never stops but in my mind.
Entrails of truth left to scatter at the feet of humanity.
Plain sight leaves sour taste in this parched mouth.
Remain stricken with doubt
As I exchange pounds with those who remind me what I was
And confine me to chains with my blood.
I wonder if I will ever shed this feeling
Worn grotesque physical whose voice provokes wonderment.
Smooth violet light briefly eases the hardened sounds from belly of mechanical
beast
And then itself is extinguished.
As will be my voice I suppose.
From this silence arose a wail of freedom through violence.
Am I permitted to vent thoughts recited a million times before?
Fluid drenched I eavesdrop onto Middle America
Same concerns as my youthful blood
And yet I have to sit alone.
The odd loud screech which may have startled a few from this middle poor
Americana dream.
The rest only to sleep.
My speech the soundtrack to their nightmares.
Moonlight, once again
Burns my image, once again
A million times, into a million minds,
Through crust caked eyes
Who only pray to die…
Once again.
There is no remedy to my sickness.
Vivid view of nothing that was ever here.
Witness the subtle shifting of troubled souls towards a new mark in this wet
sand.
Enjoy the bland mundane circumstance that led us to this staring match.
Breathe deep within my own collapse.
Ruin it, Ruin them, Ruin yourself.
Songtekstvertaling
Ik beef bij de gedachte aan wat ik geworden ben.
Dat spijt me trots beeld in Plassen laat me huilen rivieren
Deze tedere woorden worden gedempt door de stank van het leven.
Lang voordat ze je oren konden bereiken.
Je verhoudt je tot echo ' s van wat nooit stopt, behalve in mijn gedachten.
Ingewanden van de waarheid die aan de voeten van de mensheid verspreid worden.
Gewoon zicht laat zure smaak achter in deze uitgedroogde mond.
Blijf getroffen door twijfel.
Terwijl ik ponden wissel met degenen die me eraan herinneren wat ik was
En sluit me op in ketenen met mijn bloed.
Ik vraag me af of ik ooit dit gevoel zal verliezen.
Gedragen groteske fysiek, wiens stem verwondering wekt.
Glad violet licht verlicht kort de verharde geluiden van de buik van mechanische
beest
En dan wordt hij zelf gedoofd.
Net als mijn stem, denk ik.
Uit deze stilte ontstond een gril van vrijheid door geweld.
Mag ik gedachten die ik al een miljoen keer eerder heb gelezen, ventileren?
Vloeistof doordrenkt ik luister naar Midden-Amerika
Dezelfde zorgen als mijn jeugdige bloed.
En toch moet ik alleen zitten.
De vreemde luide krijs die een paar van deze arme mensen heeft laten schrikken.
Americana dream.
De rest alleen om te slapen.
Mijn speech de soundtrack van hun nachtmerries.
Maanlicht, opnieuw.
Verbrand mijn beeld, nogmaals
Een miljoen keer, in een miljoen geesten,
Door korst geklapte ogen
Die alleen maar bidden om te sterven…
Nogmaals.
Er is geen remedie tegen mijn ziekte.
Een levendig beeld van niets dat hier ooit was.
Aanschouw de subtiele verschuiving van gekwelde zielen naar een nieuw teken in deze natte
zand.
Geniet van de alledaagse omstandigheden die ons naar deze starende wedstrijd leidden.
Adem diep in mijn eigen instorting.
Verpest het, ruïneer ze, ruïneer jezelf.