Dälek — Forever Close My Eyes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Forever Close My Eyes" van Dälek.
Songteksten
In midst of such madness I grasped that elusive real.
You believe to know those surrounding your visual.
So typical of life to slap me to humiliate.
Left irate I rely only on my hidden traits to stay the tide.
All is mine to lose in my mind although I have already lost all.
I am appalled by these very friendly sights.
I remain polite in proper society.
They view me as the sewer.
My yesterdays don’t matter now, they’re gone.
Your careless expression left my wrists torn.
Yesterdays don’t matter now, you’re gone
Shattered glass of empty bottles cut my palms.
Saturated thoughts of you weigh so heavy
On a mind so weary.
Always thought we’d have plenty.
Never thought I’d be here now,
Without she who breaths for me.
I gasp for that life.
Oh, to lay my head mongst your curves!
Oh, to speak those words.
I stare from broken window
Eye’s fixed upon your symbol.
I suppose all things do pass
Wrist grazing glass,
White light at last gathers at feet caked in earth.
My movements submerged by thickness in words.
Laid my head mongst your curves
Grown too old for your tones of voice to scold
Attempt evils untold
I’ll fold when you laugh again.
I’ll smile when I’m dead.
My yesterdays don’t matter now, they’re gone.
Your careless expression left my wrists torn.
Yesterdays don’t matter now, you’re gone
Shattered glass of empty bottles cut my palms.
Does that keep you content?
My blood flows a velvet red
Into that familiar stream of tears
With passion I spit upon that empty face.
Were you disgraced when I broke your sacred circle?
I must admit I was afraid this ugly world would hurt you
As you hurt me.
Crossed paths to speak but for an instant.
Now gone without one single trace.
What is it about my vocal pattern which leaves me speaking to self?
Ugly blood pours from warm heartfelt vase…
Flowers scattered on a cold stone floor…
Connect nevermore.
I am torn by my lack of emotions and plentitude of tears.
Catalyst heart hurts none, yet weeps
Am I dead lord?
Am I truly dead?
My yesterdays don’t matter now, they’re gone.
Your careless expression left my wrists torn.
Yesterdays don’t matter now, you’re gone
Shattered glass of empty bottles cut my palms.
What happened to the times we spent dreaming of days to come?
So invincible then,
Before these days i learned to bleed
On my knees i prayed for us.
As what we were slipped between my fingers.
Those memories still linger.
Anger permeates…
Its not our idiosyncrasies that leave us ill.
I wish to build yet it seems all i touch dies.
Endless drone of sighs to convince this world we exist.
Loveless bliss.
Content just to be spent at nights end.
Fish for your reasons in the sea of ignorance.
As if in trance, succumb to an ageless waltz of thought.
Why were we brought together only to fall apart?
My yesterdays don’t matter now, they’re gone.
Your careless expression left my wrists torn.
Yesterdays don’t matter now, you’re gone
Shattered glass of empty bottles cut my palms.
I gaze upon you one final time.
I only gaze to truly know what was once mine.
I toast with final swig of liquid life.
Lay my head mongst familiar curves
And forever close my eyes.
Songtekstvertaling
Te midden van zulke waanzin begreep ik dat ongrijpbare echt.
Je denkt dat je de omgeving kent.
Zo typisch voor het leven om me te slaan om te vernederen.
Ik vertrouw alleen op m ' n verborgen trekjes om het tij te houden.
Alles is van mij om te verliezen in mijn geest hoewel ik al alles heb verloren.
Ik ben geschokt door deze zeer vriendelijke bezienswaardigheden.
Ik blijf beleefd in de juiste samenleving.
Ze zien me als het riool.
Mijn verleden doet er nu niet meer toe, ze zijn weg.
Je onzorgvuldige uitdrukking heeft mijn polsen gescheurd.
Gisteren maakt nu niet meer uit, je bent weg.
Gebroken glas lege flessen sneden in mijn handpalmen.
Verzadigde gedachten van jou wegen zo zwaar
Met zo ' n vermoeide geest.
Ik dacht altijd dat we genoeg zouden hebben.
Nooit gedacht dat ik hier nu zou zijn.,
Zonder haar die voor me ademt.
Ik snak naar dat leven.
Oh, om mijn hoofd in je rondingen te steken!
Oh, om die woorden te spreken.
Ik staar uit een gebroken raam.
Je oog zit vast aan je symbool.
Ik denk dat alles voorbij gaat.
Polsgrasglas,
Het witte licht komt eindelijk bij de voeten op aarde.
Mijn bewegingen ondergedompeld door dikte in woorden.
Leg mijn hoofd in je rondingen.
Te oud geworden voor je stem om te schelden.
Poging tot onheil onnoemelijk
Ik pas als je weer lacht.
Ik lach als ik dood ben.
Mijn verleden doet er nu niet meer toe, ze zijn weg.
Je onzorgvuldige uitdrukking heeft mijn polsen gescheurd.
Gisteren maakt nu niet meer uit, je bent weg.
Gebroken glas lege flessen sneden in mijn handpalmen.
Houdt dat je tevreden?
Mijn bloed stroomt als fluweel rood
In die bekende stroom van tranen
Met passie spuug ik op dat lege gezicht.
Was je te schande gemaakt toen ik je heilige cirkel verbrak?
Ik moet toegeven dat ik bang was dat deze lelijke wereld je pijn zou doen.
Zoals je mij pijn doet.
Kruiste paden om te spreken, maar voor een ogenblik.
Nu weg zonder een spoor achter te laten.
Wat is er met M ' n stempatroon waardoor ik in mezelf spreek?
Lelijk bloed vloeit uit een warme vaas.…
Bloemen verspreid over een koude stenen vloer…
Sluit nevermore.
Ik ben verscheurd door mijn gebrek aan emoties en overvloed aan tranen.
Katalysatorhart doet geen pijn, maar huilt
Ben ik dood Heer?
Ben ik echt dood?
Mijn verleden doet er nu niet meer toe, ze zijn weg.
Je onzorgvuldige uitdrukking heeft mijn polsen gescheurd.
Gisteren maakt nu niet meer uit, je bent weg.
Gebroken glas lege flessen sneden in mijn handpalmen.
Wat is er gebeurd met de tijd dat we droomden van de komende dagen?
Zo onoverwinnelijk dan.,
Vroeger leerde ik bloeden.
Op mijn knieën heb ik voor ons gebeden.
Als wat we tussen mijn vingers gleden.
Die herinneringen blijven hangen.
Woede dringt door…
Het zijn niet onze eigenaardigheden die ons ziek maken.
Ik wil bouwen maar het lijkt erop dat alles wat ik aanraak sterft.
Eindeloze zucht om deze wereld te overtuigen dat we bestaan.
Liefdeloos geluk.
Tevreden om alleen maar aan het einde van de nachten door te brengen.
Vis om je redenen in de zee van onwetendheid.
Alsof je in trance bent, bezwijk je aan een tijdloze wals van gedachte.
Waarom zijn we samengebracht om uit elkaar te vallen?
Mijn verleden doet er nu niet meer toe, ze zijn weg.
Je onzorgvuldige uitdrukking heeft mijn polsen gescheurd.
Gisteren maakt nu niet meer uit, je bent weg.
Gebroken glas lege flessen sneden in mijn handpalmen.
Ik kijk nog één keer naar je.
Ik kijk alleen om echt te weten wat ooit van mij was.
Ik toost met een laatste slok vloeibaar leven.
Leg mijn hoofd mongst bekende rondingen
En voor altijd mijn ogen sluiten.