DA 108 — Дорога На Восток songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Дорога На Восток" van DA 108.
Songteksten
С тяжёлым рюкзаком, передвигая еле ноги,
Бреду куда попало по пыльной той дороге,
Которая ведёт меня, куда — не знаю сам.
В большой подземный город, а может к небесам.
Но, в общем, сверху парит солнца всё сильнее и сильнее.
Когда же я проснусь? Хотелось бы скорее.
И день такой не в тему я выбрал для гуляния,
Но нет пути назад, ведь там не примут оправдания.
Не надо объяснений, дорогу выбрал сам я.
Пока она пряма, но попадаются и камни.
А что за горизонтом я не вижу, мне не дали
Смотреть, где переезд, а где обрыв, а где медали.
Рейс — дорога на восток.
Дорога, дорога, дорога, дорога на восток.
А дорога, дорога на восток.
Check it up now. Check it up now.
Чем дальше я иду, тем тяжелее моя ноша.
Привык к жаре и пыли, и грубее стала кожа.
Но как ни потрошил рюкзак и ни снимал одежду,
Идти не стало легче, но нельзя терять надежду.
Земля — большая сфера, вокруг есть атмосфера.
И я как будто бы вижу типа весь воздух как будто бы серый.
Вокруг идут дороги, по которым ходят люди,
Которым дела нет, какое завтра у них будет.
Я устроил привал за прохладным кустом.
Я не трогаю птицу с ярко-рыжим хвостом.
Я пою тупую песню «шатыпада-тыпада-тыкис».
Я плюю уже на всё и плыву, как лист.
Тут встретил пацана, ему уже за девяносто.
Он на краю оврага болтал ногами просто.
Он долго внушал мне про цветок.
Я наконец-то понял: дорога на восток.
Рейс — дорога на восток.
Дорога, дорога, дорога, дорога на восток.
А дорога, дорога на восток.
Check it up now. Check it up now.
Раз, два, три, четыре, пять.
Начинаю я читать.
Потому что потому
Начинается на «у».
Уж было ощущение, что кончаются консервы.
И даже уж не раз пытались сдаться мои нервы.
Но там, в конце дороги за лесом — огонёк.
Это солнце — цель моей дороги на восток.
И вот я терпеливо сижу на переездах.
Стараюсь избежать, ха, любых наездов.
Плюю я на ботинки и смерть дорог ближайших.
Я знаю: всё путём, поклон путю нижайший.
Я смотрю по сторонам на эту голую пустыню.
Люди видят миражи, початая за святыню.
Я глазами ем песок, в рюкзаке одни бумаги.
Они мне не дают ни силы, ни отваги.
Маршрут я выбрал тяжкий, здесь слетают всюду страсти.
Но не отдам его ни за какие в мире сласти.
Я сам его построил, я сам его и съем.
Что захочу, то будет, чего желаю всем.
Прошу, не нойте вы, что тяжко волочиться,
Что тапки износились и нечем подкрепиться.
Да было бы желание и смелости чуток —
Вот вам и вся дорога, дорога на восток.
Дорога на восток.
Дорога, дорога, дорога, дорога на восток.
А дорога, дорога на восток.
Check it up now. Check it up now.
Дорога на восток.
Дорога, дорога, дорога, дорога на восток.
А дорога, дорога на восток.
Дорога, дорога, дорога, мама папа, на восток.
Songtekstvertaling
Met een zware rugzak, nauwelijks bewegen zijn benen,
Ik dwaal rond op die stoffige weg,
Dat leidt me naar een plek waar ik mezelf niet ken.
Naar een grote ondergrondse stad, of misschien naar de hemel.
Maar in het algemeen zweeft de zon steeds sterker van bovenaf.
Wanneer word ik wakker? Ik wil het eerder.
En de dag is niet het onderwerp dat ik koos voor de festiviteiten.,
Maar er is geen weg terug, omdat zij geen excuses aanvaarden.
Ik heb zelf de weg gekozen.
Terwijl het recht is, maar er zijn ook stenen.
En wat voorbij de horizon ik niet zie, ik ben niet gegeven
Kijk waar de oversteek is, waar de klif is en waar de medailles zijn.
Vlucht-de weg naar het Oosten.
Weg, weg, weg, weg naar het Oosten.
En de weg, de weg naar het Oosten.
Controleer het nu. Controleer het nu.
Hoe verder ik ga,hoe zwaarder mijn Last.
Ik raakte gewend aan de hitte en stof, en mijn huid werd ruiger.
Maar het maakt niet uit hoe ik mijn rugzak afsneed of mijn kleren uittrok,
Het wordt niet makkelijker om te lopen, maar we kunnen de hoop niet verliezen.
De aarde is een grote bol en er is een atmosfeer omheen.
En ik zie dat alle lucht grijs is.
Er zijn wegen waar mensen op lopen.,
Wat niet het geval is, wat ze morgen zullen hebben.
Ik nam een pauze voor een coole struik.
Ik raak de vogel met de felrode staart niet aan.
Ik zing een stom lied "satapada of tapada has tikis".
Ik spuug op alles en zweef als een blad.
Ik ontmoette een kind in de jaren negentig.
Hij was op de rand van het ravijn, zwaaiend met zijn benen.
Hij heeft me lang over de bloem verteld.
Ik begreep het eindelijk: de weg naar het Oosten.
Vlucht-de weg naar het Oosten.
Weg, weg, weg, weg naar het Oosten.
En de weg, de weg naar het Oosten.
Controleer het nu. Controleer het nu.
Een, twee, drie, vier, vijf.
Ik begin te lezen.
Omdat
Het begint met een"y".
Ik had het gevoel dat ik geen blikvoer meer had.
En zelfs meer dan eens probeerden mijn zenuwen het op te geven.
Maar daar, aan het eind van de weg voorbij het bos, is een licht.
Deze zon is het doel van mijn weg naar het Oosten.
En dus zit ik geduldig aan de kruisingen.
Ik probeer elke aanslag te vermijden.
Ik spuug op mijn schoenen en de dood is me dierbaar.
Ik weet het: alles staat in de weg, buigen voor de laagste weg.
Ik kijk rond in deze dorre woestijn.
Mensen zien luchtspiegelingen, een geopend achter het heiligdom.
Ik eet zand met mijn ogen, en er zitten alleen papieren in mijn rugzak.
Ze geven me noch kracht, noch moed.
Ik koos een moeilijke route, waar passies overal heen vliegen.
Maar ik geef het niet op voor zoetigheden in de wereld.
Ik heb het zelf gebouwd, en ik eet het zelf op.
Wat ik wil is wat ik voor iedereen wens.
Klaag alsjeblieft niet dat het moeilijk is om te slepen.,
Dat de Slippers versleten waren en er niets te eten was.
Ja, er zou een verlangen en een beetje moed zijn. —
Tot zover de weg, de weg naar het Oosten.
Weg naar het Oosten.
Weg, weg, weg, weg naar het Oosten.
En de weg, de weg naar het Oosten.
Controleer het nu. Controleer het nu.
Weg naar het Oosten.
Weg, weg, weg, weg naar het Oosten.
En de weg, de weg naar het Oosten.
Rijden, rijden, rijden, Mama Papa naar het Oosten.