Cytotoxin — Heirs of Downfall songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Heirs of Downfall" van Cytotoxin.

Songteksten

I dwell in ruins of the former over-the-horizon-radar
Antennas rust slowly, squeak in the wind
Thousands tons of metal — high alloy steel
150 meters — zinc layer prevent it from corroding
Epic construction — retreat of the damned — a place of rest
My mind accepts what the eyes won’t believe
Rise — over the forest
Rise — to the sky
Hiding in the shadows of humming towers we survived
A smoldering fire pit warms my cold dead hands
Study an updated map where are the erased places marked
And the concrete stab roads are surrounded by thick pine forest
Power plant is shimmering in the distance behind the trees
Half-destroyed houses, abandoned villages appear on the horizon
Horizon — the north trace
Horizon — antenna arrays — dead place
Transuranic concentrations force anguish towards the residents
Beyond all imagination — overwhelming fear grips the body
I am one of 300
Still live in the exclusion zone
The monster in the conrete cage still it hungers
I force myself to sleep among the mouldered crossgraves
The singing of the dead brings me to rest
No grave wreaths, no plastic flowers
Only the yellow-black triangular radiation signs
Prypjat
Cargo port, crane cemetery
I pick one of the cabins
Surmount the endless leader to reach a height
Heirs of downfall
Dead population
Endstage in doom
Dwelling in the ruins
Singing of the dead

Songtekstvertaling

Ik woon in ruïnes van de vroegere over-the-horizon-radar.
Antennes roesten langzaam, piepen in de wind
Duizenden tonnen metaal-hoog gelegeerd staal
150 meter-zinklaag voorkomt corrosie
Epische constructie-terugtocht van de verdoemden - een rustplaats
Mijn geest accepteert wat de ogen niet geloven
Over het bos
Sta op naar de hemel
Verscholen in de schaduw van neuriënde torens hebben we het overleefd.
Een smeulende vuurput verwarmt mijn koude dode handen
Een bijgewerkte kaart bestuderen waar de uitgewiste plaatsen zijn gemarkeerd
En de betonnen steegjes zijn omringd door dik dennenbos.
De energiecentrale glinstert in de verte achter de bomen.
Half verwoeste huizen, verlaten dorpen verschijnen aan de horizon
Horizon-het noordelijke spoor
Horizonantenne arrays-dode plaats
Transuranische concentraties dwingen de bewoners angst aan te jagen.
Boven alle verbeelding-overweldigende angst grijpt het lichaam
Ik ben een van de 300
Nog steeds in de uitsluitingszone
Het monster in de kooi hongert nog steeds.
Ik dwing mezelf om te slapen tussen de gevormde kruisingen.
Het zingen van de doden brengt me tot rust
Geen graf kransen, geen plastic bloemen.
Alleen de geel-zwarte driehoekige straling.
Prypjat
Cargo port, crane cemetery
Ik kies één van de hutten.
Surmount the endless leader to reach a height
Erfgenamen van de ondergang
Dode populatie
Eindstreep in doom
In de ruïnes.
Zingen van de doden