Cultura Profética — Árboles songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Árboles" van Cultura Profética.

Songteksten

Estos arboles
Que no se llenan los bolsillos de aguaceros
Que no solo viven de verdes pensamientos
Amarillos
Sino que le sacan puntas a las hojas
Para adelantarse al rumbo venidero de sus frutos
Estos arboles
Que aprenden con la lluvia a no mojarse los pies
Aun cuando el agua les suba a la cintura
Estos arboles
Se comunican con la doncella que esta
Con dolores para que multiplique
El numero de su amante por si misma
Para que pueda decir
Amado multipicate dentro de mi Para cuando la emocion
Se acerque a su cuadrado
Tu la imaginacion pautine
La palabra con labios
Estos arboles
Le dan albergue a la opinion desamparada
Que tan elocuentemente cultiva la ronia
Donde la madera verde de la lluvia
Le brota en llamaradas por los dedos
Aquellos arboles
Producen la tela y combustible de sus juegos
Con la nieve imposible del verano con lo que sucede
En la noche de abril
De cualquier mes de mayo
Para que lo imposible escale
En el gozo de su desventura
La cima infrangiable
De lo que la claridad no deja ver
Aquellos arboles
Ponen a madurar su ira en su venir
Aprendiendo a salir
En su llegar
Aquellos arboles
Ponen a madurar su ira en su venir
Aprendiendo a salir
En su llegar

Songtekstvertaling

Deze bomen
Die niet vullen de zakken van stortregens
Die niet alleen leven van groene gedachten
Geel
Maar ze trekken de puntjes van de bladeren
Om haar vruchten voort te brengen.
Deze bomen
Ze leren van de regen om hun voeten niet nat te maken.
Zelfs als het water opstijgt tot hun middel
Deze bomen
Ze communiceren met de Maagd die is
Met pijn om te vermenigvuldigen
Het nummer van haar minnaar alleen
Dus ik kan zeggen
Liefde vermenigvuldigt zich in mij voor wanneer de emotie
Benader je plein.
Je verbeelding regeert
Het woord met lippen
Deze bomen
Ze geven onderdak aan de hulpeloze opinie.
Hoe welsprekend cultiveert Rhône
Waar het groene hout van de regen
Het fakkelt van zijn vingers.
Die bomen.
Zij produceren de stof en brandstof van hun spelletjes.
Met de onmogelijke sneeuw van de zomer met wat er gebeurt
In de nacht van April
Van elke maand Mei
For the impossible to scale
In de vreugde van zijn ongeluk
De onbreekbare piek
Van wat duidelijkheid niet laat zien
Die bomen.
Ze zetten hun woede op rijpen in hun komst.
Leren uitgaan
Bij aankomst
Die bomen.
Ze zetten hun woede op rijpen in hun komst.
Leren uitgaan
Bij aankomst