Crooked Fingers — You Can Never Leave songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "You Can Never Leave" van Crooked Fingers.
Songteksten
Blue eyes of fire, sweet desire is bitter torture
You are no fathers daughter
No man has this much to offer
Skin dark as sin, soft and when
We took cover from the rain and the thunder
Under stained glass we did slumber
Till the sun came out to blind us Till we could not see anything
So we knew at once
We were meant to be And we heard the Gods all rise and say
The love we made is no lie
And the 30 years of hopes and fears
Breathing down my neck
Such a sad sad thing I set you free
'Cuz I can’t get you back
You are fire, you are water
When you dance, it is torture
Maybe some night, by the gray light
Of the dull moon, we can meet
Tangled, entwined, we have climbed
We have wrangled, shiny sequence
Sparked and spangled
Our hearts are cuffed and mangled
We spent the night
By the side of the water
Passed the breakers and the markers
We swam out into the darkness
Till we could not feel the bottom
Till we could not feel anything
And the shoreline slowly drifted out fo reach
As the moon shone down and the ocean heaved
And darkness gave to light
And with 30 years of hopes and fears
Breathing down my neck
Such a sad sad thing I set you free
'Cuz I can’t get you back
You are fire, you are water
When you dance, it is torture
Maybe some day on the bottom
Of the ocean we can meet
Though we know if we do, we can never leave
'Cuz the moment that we turn away
The Gods will say
The love we made was a lie
Songtekstvertaling
Blauwe ogen van vuur, zoet verlangen is bittere marteling
Jullie zijn geen vaders dochter.
Niemand heeft zoveel te bieden.
Huid donker als zonde, zacht en wanneer
We namen dekking van de regen en de donder
Onder gebrandschilderd glas sliepen we
Tot de zon kwam om ons te verblinden tot we niets konden zien
Dus we wisten het meteen.
We waren voorbestemd en we hoorden de goden opstaan en zeggen:
De liefde die we maakten is geen leugen.
En de 30 jaar van hoop en angst
Hijgend in mijn nek
Zo triest dat ik je bevrijd heb.
Want ik krijg je niet terug.
Je bent vuur, Je bent water.
Als je danst, is het een marteling.
Misschien op een nacht, bij het grijze licht
Van de saaie maan, kunnen we elkaar ontmoeten
Verward, verstrengeld, we hebben geklommen
We hebben geruzied, glimmende reeks
Sparked and spangled
Onze harten zijn geboeid en verminkt.
We hebben de nacht doorgebracht.
Aan de kant van het water
Passeerde de brekers en de markers
We zwommen de duisternis in.
Tot we de bodem niet konden voelen
Tot we niets konden voelen
En de kustlijn dreef langzaam uit het bereik
Als de maan naar beneden scheen en de oceaan opsteeg
En de duisternis gaf aan het licht
En met 30 jaar hoop en angst
Hijgend in mijn nek
Zo triest dat ik je bevrijd heb.
Want ik krijg je niet terug.
Je bent vuur, Je bent water.
Als je danst, is het een marteling.
Misschien op een dag op de bodem
Van de oceaan kunnen we elkaar ontmoeten
Hoewel we weten dat als we dat doen, we nooit kunnen vertrekken
Want het moment dat we ons afkeren
De goden zullen zeggen:
De liefde die we bedreven was een leugen.