Cristian Castro — Inconsolable songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Inconsolable" van Cristian Castro.
Songteksten
El espejo no miente
Mis ojos están de luto
Mi amor se volvió impaciente
Frente a tus contados minutos.
Lloré por ti Una eterna tormenta.
Probé el sabor de la desconfianza
Quedaron sin pagar tantas cuentas.
Tu corazón hoy dice no Me hieres, me pesas,
Me ahogas, me dueles,
Me dejas.
Más solo que el viento golpeando una puerta
Que ninguna llave abrirá jamás.
Más abandonado que la mirada
De un ciego perdido en la oscuridad.
Más gris que un invierno sin primaveras
Mas roto que un barco en la tempestad.
Sin alma y sin fe, me siento caer
No puedo vencer, a lo inevitable,
Inconsolable.
Nos callamos las risas
Dejamos de ser felices.
Ahorramos tantas caricias
Y las cubrimos de cicatrices.
Que voy a hacer
Bajo la luna llena.
Si solo me he dedicado a amarte
Ninguna noche vale la pena.
Tu corazón hoy dice no Me hieres, me pesas,
Me ahogas, me dueles,
Me dejas.
Más solo que el viento golpeando una puerta
Que ninguna llave abrirá jamás.
Más abandonado que la mirada
De un ciego perdido en la oscuridad.
Más gris que un invierno sin primavera
Mas roto que un barco en la tempestad.
Sin alma y sin fe, me siento caer,
No puedo vencer, a lo inevitable,
Inconsolable.
Porque si te marchas y no aceptas quejas
Sabes que me matas y me dejas.
Inevitable, inconsolable,
Se me ha perdido en la oscuridad
Un invierno sin primavera
Sin alma y sin fe en la tempestad,
No puedo, vence lo inevitable,
Inevitable, inconsolable…
Más solo que el viento golpeando una puerta
Que ninguna llave abrirá jamás.
Más abandonado que la mirada
De un ciego perdido en la oscuridad.
Más gris que un invierno sin primavera
Mas roto que un barco en la tempestad.
Sin alma y sin fe, me siento caer,
No puedo vencer, a lo inevitable,
Inconsolable, inconsolable.
Songtekstvertaling
De spiegel liegt niet
Mijn ogen zijn in rouw.
Mijn liefde werd ongeduldig
Voor je getelde minuten.
Ik huilde voor jou een eeuwige storm.
Ik proefde de smaak van wantrouwen.
Zoveel rekeningen werden onbetaald.
Je hart zegt: doe me geen pijn, je weegt me.,
Je verdrinkt me, je doet me pijn.,
Laat me alleen.
Meer alleen dan de wind die op een deur klopt
Die geen sleutel ooit zal openen.
Meer verlaten dan de blik
Van een blinde man verloren in het donker.
Meer grijs dan een winter zonder lente
Meer gebroken dan een schip in de storm.
Zonder ziel en zonder geloof, voel ik Vallen
Ik kan het onvermijdelijke niet verslaan.,
Ontroostbaar.
We houden het gelach stil.
We zijn niet meer gelukkig.
We redden zoveel liefkozingen.
En we bedekten ze met littekens.
Wat moet Ik doen?
Onder de volle maan.
Als ik mezelf had toegewijd om van je te houden
Geen nacht is het waard.
Je hart zegt: doe me geen pijn, je weegt me.,
Je verdrinkt me, je doet me pijn.,
Laat me alleen.
Meer alleen dan de wind die op een deur klopt
Die geen sleutel ooit zal openen.
Meer verlaten dan de blik
Van een blinde man verloren in het donker.
Meer grijs dan een winter zonder Lente
Meer gebroken dan een schip in de storm.
Zonder ziel en zonder geloof, voel ik Vallen,
Ik kan het onvermijdelijke niet verslaan.,
Ontroostbaar.
Want als je weggaat en geen klachten aanneemt ...
Je weet dat je me vermoordt en me verlaat.
Onvermijdelijk, ontroostbaar,
Ik ben verdwaald in het donker.
Een winter zonder Lente
Geen ziel en geen geloof in de storm,
Ik kan het niet, overwint het onvermijdelijke,
Onvermijdelijk, ontroostbaar…
Meer alleen dan de wind die op een deur klopt
Die geen sleutel ooit zal openen.
Meer verlaten dan de blik
Van een blinde man verloren in het donker.
Meer grijs dan een winter zonder Lente
Meer gebroken dan een schip in de storm.
Zonder ziel en zonder geloof, voel ik Vallen,
Ik kan het onvermijdelijke niet verslaan.,
Ontroostbaar, ontroostbaar.