Cradle Of Filth — Tortured Soul Asylum songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tortured Soul Asylum" van Cradle Of Filth.
Songteksten
«Oh, sweet Midian
I burn for thee at heart
Don’t despair
Come bare me on wings of graveyard robbed leather
To where pleasure rings deep secrets
In spurts after dark…"*
Under full moons waxing lyrically
Death’s poetry floods the soul
Like the freezing seed of a demon freed
To curse the stars with vertigo
And in their dance, in trance I’ve prised wide
Slick rifts twixt obsidian thighs
Hymeneal gates to darker sides
A glimpse of plinths where Midian lies
Midian…
Haunted by this portent
This obsession in my mind
With a city sunk below
Tall cedar groves and graves sublime
Sporting their importance
Marble wings spread to the skies
A vale of dreams that it would seem
The daylights race to leave behind
These visions struck like a furious fuck
Nailing wet lips to cold cemetery walls
Flashes of lust to dust
Splashed across my psychic pall
As hybrid lovers reached their cusp
With final thrusts I saw it all
Forbidden Midian
A long fabled Judecca
A sanctuary for sin…
To rival Heaven
Free of Eden’s tragic wreck
(Though the only Angels in repose
Were those with ivy strangled necks)
Small mercies in vistas of dolmen and vault
Gaunt, haunched edifices
Midst lightfingered mists
From whence more awful shadows
Drew back rusted bolts
And dared a threshold
The searing Sun had knelt to kiss
Shades of dusk, cruelty and myth
The Tribes of Christ will not forgive
And shall not suffer their kind to live
For I, mesmerized, started not from tombs
Or their waltz so sibilant
Through the gathering gloom
But from flumes of the moon in bloom
Baring cach a face effaced
And raped in the womb
In hidden Midian
A vatican lying in state
For the sanctity of sin…
To rival Heaven
Above Eden’s birth defects
Though the only Angels that arose
Were those who fell to most requests
Small mercies in vistas where dolmen and vault
Caught twisted whispers where fisted sisters
Haunched, flaunted orifice
Midst lighter fingered mists
Whilst I watched without revolt
Carnalities few beasts permit
Between the dog and wolf
Bared fangs met in intercourse
A nightly rite of teeth and cunt
For those below who rose to hunt
Sor sights that preyed on Me for days
And in laudenum’s haze
I painted them all…
The slew of sith and kin
I drew in blood, my veins in thrall
To Deathugees at peace within
(An underworld free of Mortal rule)
Crotesques and wolves in womens skins
The raven winged and missing limbed
Suicides and split thighed Seraphim
And marble stairs
Stargrazers dare
Ascend like prayer
(As smoke or ghost or lithe nightmares)
Under fullmoons waxing lyrically
Death’s poetry floods the soul
Like the recking weed of a demon freed
To curse the star with vertigo
And in their dance, in trance I prise wide
Slick rifts twixt obsidian thighs
Hymeneal gates to other sides
A labyrinth wherein Midian hides
Midian…
I know I’ve seen
Through the blackbacked mirrors in sanity
Lucent prides amassed in last retreat
Prurient souls but no more freaks
Than those leashing dreams at harm’s length from Me And just like grim ascension prophecies
My revenge, carved deep, will be A grisly plot that reads
Like my filthy white ward spattered with their screams
When My Deviliverers come from fog for Me…
Exhuming the moon
Through the bars in My room
The sooner the bitter pills swallowed are through…
But no Genobites rise to claim Me for you
No! No! No!
Don’t leave here in this storm weathered cell
No! No! No!
With prophets and losses
And dead men from crosses
My fate is a preview of derelict Hell
Songtekstvertaling
"Oh, lieve Midian
Ik brand voor u in het hart
Wanhoop niet.
Kom me ontbloot op vleugels van Graf beroofd leer
Naar waar genot diepe geheimen klinkt
In spurts after dark…"*
Onder volle manen die lyrisch waxen
De poëzie van de dood overspoelt de ziel
Als het ijskoude zaad van een vrijgemaakte demon
Om de sterren te vervloeken met vertigo
En in hun dans, in trance, heb ik me wijd opengesneden.
Gladde scheuren twixt obsidiaanse dijen
Hymeneale poorten naar donkere kanten
Een glimp van plinten waar Midian ligt
Midian…
Achtervolgd door dit teken
Deze obsessie in mijn hoofd
Met een stad onderin gezonken
Grote cederbomen en graven subliem
Hun gewicht in de schaal leggen
Marmeren vleugels uitgespreid naar de hemel
Een vale van dromen dat het lijkt
De daylights race om achter te laten
Deze visioenen sloegen als een razende klootzak.
Natte lippen op koude begraafplaats muren.
Flitsen van lust tot stof
Gespetst over mijn psychische pall
Toen hybride geliefden hun punt bereikten.
Met de laatste stoten zag ik alles.
Verboden Midian
Een lang fabelachtige Jurdecca
Een heiligdom voor de zonde…
Naar de hemel
Vrij van Eden ' s tragische wrak
Hoewel de engelen in vrede rusten .
Waren die met ivy gewurgd nekken)
Kleine genade in vistas van dolmen en kluis
Gaunt, haunched edifices
Te midden van lichtgevende mist
Vanwaar nog meer vreselijke schaduwen?
Roestige bouten naar achteren getrokken
En een drempel durfde te kiezen
The searing Sun had knelt to kiss
Schaduwen van schemering, wreedheid en mythe
De stammen van Christus zullen niet vergeven
En hun soort zal niet lijden om te leven.
Want ik, gehypnotiseerd, begon niet uit graven
Of hun wals zo sibillant
Door de duisternis.
Maar van bloemen van de maan in bloei
Een uitgehold gezicht
En verkracht in de baarmoeder
In een verborgen Midian.
Een Vaticaan in staat
Voor de heiligheid van de zonde…
Naar de hemel
Boven Eden ' s geboorteafwijkingen
Hoewel de enige engelen die opstonden
Waren degenen die vielen voor de meeste verzoeken
Kleine genade in vistas waar dolmen en kluis
Gefluisterd gefluister waar fistzusters
Haunched, flaunted opening
Te midden van licht gevingerde mist
Terwijl ik toekeek zonder opstand
Carnaliteiten die weinig beesten toestaan
Tussen de hond en de wolf
Ontblote hoektanden tijdens gemeenschap
Een nachtelijke rite van tanden en kut
Voor degenen onder hen die opstonden om te jagen.
Sor bezienswaardigheden die dagenlang op me aasden
En in laudenum ' s nevel
Ik heb ze allemaal geschilderd.…
De dood van sith en kin.
Ik trok in bloed, mijn aderen in travel
Op de vredelievende doden.
(Een onderwereld vrij van sterfelijke Heerschappij)
Crotesques en wolven in vrouwhuiden
De raaf winged and missing limbed
Zelfmoorden en gesplitste Serafijnen
En marmeren trappen
Stargrazers durven
Stijg op als het gebed.
(Als rook of geest of lithe nachtmerries)
Onder Fullmoon waxing lyrisch
De poëzie van de dood overspoelt de ziel
Net als de Weed van een vrijgemaakte demon.
Om de ster te vervloeken met vertigo
En in hun dans, in trance ik wijd
Gladde scheuren twixt obsidiaanse dijen
Hymeneale poorten naar andere zijden
Een labyrint waarin de Madian huiden heeft
Midian…
Ik weet dat ik heb gezien
Door de zwarte spiegels in gezond verstand
Lucent prides verzameld in laatste retraite
Boze zielen, maar geen freaks meer.
Dan die loskomende dromen op het randje van mij en net als grimmige Ascension profetieën
Mijn wraak, diep gesneden, zal een gruwelijk plot zijn dat leest
Zoals mijn smerige witte afdeling met hun geschreeuw spetterde.
Als mijn Duivels voor mij uit de mist komen…
De maan opgraven
Door de tralies in mijn kamer
Hoe eerder de bittere pillen zijn doorgeslikt…
Maar geen Genobieten zullen mij voor u opeisen.
Nee! Nee! Nee!
Ga hier niet weg in deze geteisterde cel.
Nee! Nee! Nee!
Met profeten en verliezen
En dode mannen van kruizen
Mijn lot is een voorproefje van vervallen hel