Cradle Of Filth — Thirteen Autumns and a Widow songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Thirteen Autumns and a Widow" van Cradle Of Filth.
Songteksten
Spawned wanton like blight on an auspicious night
Her eyes betrayed spells of the moon’s eerie light
A disquieting gaze forever ghosting far seas
Bled white and dead, Her true mother was fed
To the ravenous wolves that the elements led
From crag-jagged mountains that seemingly grew in unease
Through the maw of the woods, a black carriage was drawn
Flanked by barbed lightning that hissed of the storm
(Gilded in crests of Carpathian breed)
Bringing slaves to the sodomite for the new-born
On that eve when the Countess' own came deformed
A tragedy crept to the name Bathory
Elizabeth christened, no paler a rose
Grew so dark as this sylph
None more cold in repose
Yet Her beauty spun webs
Round hearts a glance would betroth
She feared the light
So when She fell like a sinner to vice
Under austere, puritanical rule
She sacrificed…
Mandragora like virgins to rats in the wall
But after whipangels licked prisoners, thralled
Never were Her dreams so maniacally cruel
(And possessed of such delights)
For ravens winged Her nightly flights
Of erotica
Half spurned from the pulpit
Torments to occur
Half learnt from the cabal of demons
In Her
Her walk went to voodoo
To see Her own shadow adored
At mass without flaw
Though inwards She abhored
Not Her coven of suitors
But the stare of their Lord
«I must avert mine eyes to hymns
For His gaze brings dogmas to my skin
He knows that I dreamt of carnal rites
With Him undead for three long nights»
Elizabeth listened
No sermons intoned
Dragged such guilt to Her door
Tombed Her soul with such stone
For She swore the Priest sighed
When She knelt down to atone…
She feared the light
So when She fell
Like a sinner to vice
Under austere, puritanical rule
She sacrificed
Her decorum as chaste
To this wolf of the cloth
Pouncing to haunt
Her confessional box
Forgiveness would come
When Her sins were washed off
By rebaptism in white…
The looking glass cast Belladonna wreaths
'Pon the grave of Her innocence
Her hidden face spat murder
From a whisper to a scream
All sleep seemed cursed
In Faustian verse
But there in orgiastic Hell
No horrors were worse
Than the mirrored revelation
The She kissed the Devil’s phallus
By Her own decree…
So with windows flung wide to the menstrual sky
Solstice Eve She fled the castle in secret
A daughter of the storm, astride Her favourite nightmare
On winds without prayer
Stigmata still wept between Her legs
A cold bloodedness which impressed new hatreds
She sought the Sorceress
Through the snow and dank woods to the sodomite’s lair
Nine twisted fates threw hewn bone die
For the throat of Elizabeth
Damnation won and urged the moon
In soliloquy to gleam
Twixt the trees in shafts
To ghost a path
Past the howl of buggered nymphs
In the sodomite’s grasp
To the forest’s vulva
Where the witch scholared Her
In even darker themes
«Amongst philtres and melissas
Midst the grease of strangled men
And eldritch truths, elder ill-omen
Elizabeth came to life again»
And under lacerations of dawn She returned
Like a flame unto a deathshead
With a promise to burn
Secrets brooded as She rode
Through mist and marsh to where they showed
Her castle walls wherein the restless
Counted carrion crows
She awoke from a fable to mourning
Church bells wringing Her madly from sleep
Tolled by a priest, self castrated and hung
Like a crimson bat 'neath the belfry
The biblical prattled their mantras
Hexes six-tripled their fees
But Elizabeth laughed, thirteen Autumns had passed
And She was a widow from god and His wrath, finally…
Songtekstvertaling
Paait moedwillig als een plaag op een veelbelovende nacht
Haar ogen verraadden spreuken van het griezelige licht van de maan
Een verontrustende blik voor altijd ver op zee.
Bloedend wit en dood, haar echte moeder werd gevoed
Naar de uitgehongerde wolven die de elementen leidden
Van crag-jagged bergen die schijnbaar in onbehagen groeiden
Door de maw van het bos werd een zwarte koets getrokken.
Geflankeerd door de bliksem die de storm siste
(Verguld in kressen van Karpaten ras)
Slaven naar de sodomiet brengen voor de nieuwgeborenen
Op die avond, toen de gravin misvormd werd.
Een tragedie kroop in de naam Bathory
Elizabeth doopte, geen bleker een roos
Zo donker als deze sylph
Geen kou meer in rust.
Maar haar schoonheid spon webben
Ronde harten een blik zou verloven
Ze vreesde het licht.
Toen viel ze als een zondaar voor zonde.
Onder sobere, puriteinse regel
Ze offerde zich op.…
Mandragora als maagden tot ratten in de muur
Maar nadat whipangels gevangenen likte,
Nooit waren haar dromen zo maniakaal wreed
(En hij is bezeten van zulke geneugten .) )
Want ravens wingde haar nachtelijke vluchten.
Van erotica
Half afgewezen van de preekstoel
Kwellingen die zich voordoen
Half geleerd van de cabal van demonen
In Haar
Haar wandeling ging naar voodoo.
Om haar eigen schaduw te zien aanbeden
Bij massa zonder gebrek
Hoewel ze innerlijk verafschuwde
Niet haar kring van aanbidders.
Maar de blik van hun Heer
"Ik moet mijn ogen afwenden van hymnen
Want Zijn blik brengt dogma ' s naar mijn huid
Hij weet dat ik droomde van vleselijke rituelen.
Met hem ondoden voor drie lange nachten»
Elizabeth luisterde
Geen preken intoned
Sleepte zo ' n schuldgevoel naar haar deur.
Tombed haar ziel met zo ' n steen
Want ze zwoer dat de priester zuchtte.
Toen ze knielde naar boete…
Ze vreesde het licht.
Dus toen ze viel
Als een zondaar tot zonde
Onder sobere, puriteinse regel
Ze offerde zich op.
Haar decorum als kuis.
Aan deze wolf van het stof
Spuncing to haunt
Haar biechtstoel
Vergeving zou komen
Toen haar zonden weggewassen werden
Door rebaptisme in Wit…
De looking glass cast Belladonna kransen
'Pon the grave of Her innocence
Haar verborgen gezicht spuwde moord.
Van een fluistering tot een schreeuw
Alle slaap leek vervloekt.
In faustiaans vers
Maar daar in de orgiastische hel
Geen verschrikkingen waren erger.
Dan de gespiegelde openbaring
Ze kuste de fallus van de duivel
Bij haar eigen beschikking…
En de vensters naar de menstruatiehemel worden uitgeworpen.
Zonnewende Eve ontvluchtte het kasteel in het geheim
Een dochter van de storm, schrijlend op haar favoriete nachtmerrie.
Op de wind zonder gebed
Stigmata huilde nog steeds tussen haar benen.
Een koudbloedigheid die nieuwe hatreds onder de indruk maakte
Ze zocht de tovenares.
Door de sneeuw en de vochtige bossen naar het hol van de sodomiet
Negen verdraaid lot gooide gebeente dood
Voor de keel van Elizabeth
Verdoemenis won en drong aan op de maan
In solilochy to gleam
Naast de bomen in de schachten
Om een pad te ghost
Voorbij het gehuil van de nimfen
In de greep van de sodomiet
Naar de vulva van het bos
Waar de heks haar scholde.
In nog donkere thema ' s
"Onder philtres en melissas
Te midden van het vet van gewurgd mannen
En eldritch truths, elder ill-omen
Elizabeth kwam weer tot leven.»
En onder de snijwonden van de dageraad keerde ze terug.
Als een vlam tot een doodskop
Met een belofte om te branden
Geheimen gebroed als ze reed
Door mist en moeras naar waar ze lieten zien
Haar kasteelmuren waarin de rusteloze
Getelde kraaien
Ze werd wakker van een fabel tot rouw.
Kerkklokken die haar uit haar slaap wringen
Belaagd door een priester, zelf gecastreerd en opgehangen.
Als een crimson bat ' neath the belfry
De Bijbel pratte op hun mantra ' s
Ze hebben hun honorarium verdrievoudigd.
Maar Elizabeth lachte, dertien herfstdagen waren voorbij.
En ze was een weduwe van god en zijn toorn, eindelijk…