Cradle Of Filth — Lustmord & Wargasm (The Relicking of Cadaverous Wounds) songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lustmord & Wargasm (The Relicking of Cadaverous Wounds)" van Cradle Of Filth.

Songteksten

An archangel in bondage,
bediademed, sold
with a murder of ravens,
but no less astarte to behold.
abandoned by heaven to the dead, dark & past,
cast her dispersions on life’s brittle glass.
And though her eyes still held fire
as stone walls caged the beast,
'gainst the lassitudes of death
she fought but failed to greet.
Midst lies in collusion
she was matyred to teach that:
(girl) «divinity & lust are forever forbidden to meet»
But i swore that they would
before the veil could part our embrace.
twixt her cold silent hips i kissed
and promised christendom in —
flames…
Gravid with madness like a feculent dirge
that obsesses my heart
i am convened by words
to avenge her
ebon splendour
and surrender
my soul to the dead to achieve prophecies
of libidinous scourge
horripilation braying over carrious herds
vexing nightmares
and their weak prayers
to a no one there
to hinder her decree
to weed the world of their disease
As shadows unblind mine eyes to see
the meat that is their congregation
Oh how they plead to the skies
but this is mere foreplay to war…
Scar-riddled safron eaves bleed like the conjugal
vestal daughters giving throat to the priest
a sycophant, the despoiler of faith
now his skinless crucifixion needs a winged diocese…
For her interred i tore a battle banner from his side,
splashed in red goetia,
hues of hell & deicide
Here comes the night
its obsidian light
is a master whom disasters
suck upon like concubines
and under black skirts
that whisper of delight
dark seeds in fruition
darkened deeds to marry mine
(girl) «in death’s bed i have lain
paying lip service to shame,
but for dreaming of thee i regain
i reason to seek life again."
And we smite the divine
for our true nature is sin.
to strip tender flesh from these swine
like the lick of carnivorous winds…
The breath of destruction begins…
by forcing its herod tongue in…
to. the womb of the holy virgin…
to taste of immaculate
sin
From temptation’s peak we will see world unfurled at last
now the wolves of time will stalk mankind,
shall be as one in grim repast…
Commemorating sickle moons
the pack are poised to reap
a scythe of white roses in bloom
whose twisted thorns will keep
the crown upon a dead man
daylights crucified in sleep.
and lives that hide in scriptured lies
to the memory of a scream…
And we shall dance amid the ruins
as adam and evil
dizzy at the falling stars
that burn fiercer in throes of upheaval.
If all must we damn for this moment that it shall be so.
both our souls have crossed oceans of time
to grasp one another more tightly than death could alone
As zyklon beasts reign to make carrion crawl…
their talons of lust rake a clarion
call…
To the lick of carnivorous winds…
Gravid with madness like a feculent dirge
that obsesses my heart
i am convened by words
to avenge her
ebon splendour
and surrender
my soul to the dead to achieve prophecies
of libidinous scourge
horripilation braying over carrious herds
vexing nightmares
and their weak prayers
to a no one there
to hinder her decree
to weed the world of their disease
As shadows unblind mine eyes to see
the meat that is their congregation.
(anyone who knows these last lines, please email me)

Songtekstvertaling

Een aartsengel in slavernij,
bediademed, verkocht
met een moord op ravens.,
maar niet minder astarte om te zien.
verlaten door de hemel aan de doden, donker en verleden,
werp haar dispersies op het broze glas van het leven.
En hoewel haar ogen nog steeds vuur hielden
als stenen muren het beest gevangen,
gainst the lassitudes of death
ze vocht, maar kon niet begroeten.
Midden ligt in samenzwering.
ze was matyred om dat te leren.:
(meisje) "goddelijkheid en lust zijn voor altijd verboden om te ontmoeten»
Maar ik heb gezworen dat ze
voordat de sluier onze omhelzing kon scheiden.
samen met haar koude stille heupen kuste ik
en beloofde het christendom in —
Flames…
Diep van de waanzin als een smerige smeerlap.
dat obsesseert mijn hart
ik word bijeengeroepen door woorden
om haar te wreken
ebon splendour
en geef je over
mijn ziel aan de doden om profetieën te bereiken
van de libidinese gesel
horripatilatie in het kader van een rijzende kudde
vervelende nachtmerries
en hun zwakke gebeden.
aan een niemand daar
om haar besluit te dwarsbomen
om de wereld van hun ziekte te vernietigen.
Als schaduwen mijn ogen openen om te zien
het vlees dat hun gemeente is
Oh, hoe ze pleiten aan de hemel
maar dit is slechts voorspel voor de oorlog.…
Littekenvrije safronenbloeden bloeden als het echtelijke.
Vestaalse dochters die de priester keel geven
een sycofant, de despoiler van het geloof
nu heeft zijn huidloze kruisiging een gevleugelde bisdom nodig.…
Voor haar begraven heb ik een banner van zijn zijde gescheurd.,
gespetst in rode goeetia,
hues van hel & deicide
Hier komt de nacht
het obsidiaanse licht
is een meester die Rampen
zuig op als concubines
en onder zwarte rokken
dat fluister van vreugde
donkere zaden in bloei
verduisterde daden om met de mijne te trouwen.
"in het bed van de dood heb ik gelegen
lippendienst bewijzen aan schaamte,
maar voor het dromen van jou kom ik terug
ik heb reden om weer leven te zoeken."
En wij slaan het goddelijke
want onze ware aard is zonde.
om zacht vlees van deze varkens te strippen
zoals het likje vleesetende winden…
De adem van vernietiging begint…
door zijn Herodes tong in te forceren…
naar. de baarmoeder van de Heilige Maagd…
om te proeven van Onbevlekte
zonde
Van temptation ' s peak zullen we de wereld eindelijk zien ontvouwen
nu zullen de wolven van de tijd de mensheid stalken.,
zal zijn als een in grimmige kost…
Ter herdenking van sikkelmanen
de roedel is klaar om te oogsten.
een zeis van witte rozen in bloei
wiens doornen zullen blijven
de kroon op een dode man
daglichten gekruisigd in slaap.
en levens die zich verbergen in verzonnen leugens.
naar de herinnering aan een schreeuw…
En we zullen dansen tussen de ruïnes
als adam en het kwaad
duizelig bij de vallende sterren
die brand woest in beroering.
Als iedereen moet we verdoemen voor dit moment dat het zo zal zijn.
onze zielen zijn de oceanen van de tijd overgestoken.
elkaar strakker vastpakken dan de dood alleen kon.
Zoals Zyklon beesten regeren om aaseters te laten kruipen…
hun klauwen van lust geven een clarion
oproep…
Naar het likje vleesetende winden…
Diep van de waanzin als een smerige smeerlap.
dat obsesseert mijn hart
ik word bijeengeroepen door woorden
om haar te wreken
ebon splendour
en geef je over
mijn ziel aan de doden om profetieën te bereiken
van de libidinese gesel
horripatilatie in het kader van een rijzende kudde
vervelende nachtmerries
en hun zwakke gebeden.
aan een niemand daar
om haar besluit te dwarsbomen
om de wereld van hun ziekte te vernietigen.
Als schaduwen mijn ogen openen om te zien
het vlees dat hun gemeente is.
(iedereen die deze laatste regels kent, e-mail me)