Cradle Of Filth — Deceiving Eyes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Deceiving Eyes" van Cradle Of Filth.
Songteksten
On the night all mirrors fell silent
And the clocks struck accord with the rain
A storm swept in with such violence
The dead rose to complain
The stars were ill-crossed as the weather
Lost in its bitumen cloak
The Angels were warring, slick with endeavour
Falling like tears through the thickening smoke
Blood redeems, heaven torn asunder
A flood of souls scream on the rolling thunder
Blood redeems, heaven torn asunder
She stirs from dreams barely three feet under
«Victoria, I come to claim my prize
Stealing from the convent neath the wrath of seething skies
For though you greased the palm of Satan
With those moonlit silver thighs
I knew the beast took second place
When I looked into your eyes
Your deceiving eyes
Filled with lies
And missed good byes
And serpents hissing revelations
Your deceiving eyes
They tell enough
Of how I fell in love
With the goddess creeping deep inside you"
And with the tumult up above him roaring
Isaac sought her shallow grave
As lightning bolted through the grim down-pouring rain
He struck the hallowed earth again
Having torn at the soil like a man insane
threw his fists at the poisonous cosmos
And from that pit of shame
He bore the coffin from her sorry lot
Neath trees whose eaves were knotted with rot
Through ornate chapel doors, unlocked
To splinter her sarcophagus
And gaze upon her face
Victoria…
«Victoria, I come to claim my prize
Stealing from the convent neath the wrath of seething skies
For though you greased the palm of Satan
With those moonlit silver thighs
Making mockery of rosaries
His needs will never rival mine
I recall a summer’s day
The sunlight bathed your penitential scars
As I sat and washed the blood away
Now your body stays
And the coldness of your lips
Eclipse
Like the first true kiss of winter"
Pining for the dead
On the stone floor spread
She was shining through her winding shroud
A moon amid the mad, this son of Adam had
A gift for the pretty young nun
A necklace wrought of twining snakes
Two gold illicit tongues
He laid it at her throat
Where the rope had wrung
He was burning from the furnace
Of his roused desire
He wrested with temptation
To be or unfulfilled
She was undressed for ovation
Her sumptuous form, the storm revealed
And with his driven lust exploding
Her lashes brushed his cheeks
They flickered with life, her limbs enfolding
Purring, licking wicked teeth
«Victoria, I come to claim my prize
Stealing from the convent neath the wrath of seething skies
For though you greased the palm of Satan
With those moonlit silver thighs
You have left him just for me I see it in deceiving eyes
Those deceiving eyes
Filled with lies
And missed good byes
And serpents hissing revelations
Those deceiving eyes
They tell enough
Of how I fell in love
With the goddess re-arisen in you"
Songtekstvertaling
In de nacht vielen alle spiegels stil
En de klokken slaan overeen met de regen
Een storm kwam binnen met zo ' n geweld.
De doden stonden op om te klagen.
De sterren waren slecht gekruist als het weer
Verloren in zijn bitumen mantel
De engelen waren aan het vechten, behoedzaam met inspanning.
Vallen als tranen door de verdikte rook
Bloed verlost, hemel verscheurd
Een vloed van zielen schreeuwen op de rollende donder
Bloed verlost, hemel verscheurd
Ze leeft van dromen nauwelijks een meter onder
"Victoria, ik kom mijn prijs opeisen
Stelen uit het klooster, de toorn van de lucht.
Want gij hebt Den palm des duivels gesmeed.
Met die zilveren dijen met maanlicht
Ik wist dat het beest op de tweede plaats kwam.
Toen ik in je ogen keek
Uw bedrieglijke ogen
Vol leugens.
En gemiste afscheid
En serpents sissende openbaringen
Uw bedrieglijke ogen
Ze vertellen genoeg.
Van hoe ik verliefd werd
Met de godin die diep in je kruipt"
En met de tumult boven hem brullend
Isaac zocht haar ondiepe graf.
Terwijl de bliksem door de grimmige regen ging
Hij sloeg de Heilige aarde weer.
Verscheurd op de grond als een krankzinnige Man.
gooide zijn vuisten naar de giftige kosmos
En uit die put van schaamte
Hij droeg de kist van haar lot.
Bomen met rotte dakrand
Door sierlijke kapeldeuren, ontgrendeld
Om haar sarcofaag te versplinteren
En kijk naar haar gezicht
Victoria…
"Victoria, ik kom mijn prijs opeisen
Stelen uit het klooster, de toorn van de lucht.
Want gij hebt Den palm des duivels gesmeed.
Met die zilveren dijen met maanlicht
Een aanfluiting van rozenkrans maken
Zijn behoeften zullen nooit de mijne overtreffen.
Ik herinner me een zomerdag.
Het zonlicht baadde je penitentiele littekens.
Terwijl ik zat en het bloed wegwaste
Nu blijft je lichaam
En de kou van je lippen
Zonsverduistering
Zoals de eerste echte kus van de winter"
Smachtend naar de doden
Op de stenen vloer
Ze scheen door haar kronkelende lijkwade.
Een maan te midden van de gekken, deze zoon van Adam had
Een geschenk voor de mooie jonge non.
Een ketting gemaakt van slangenslangen
Twee illegale gouden tongen
Hij legde het op haar keel.
Waar het touw was gedraaid
Hij brandde uit de oven.
Van zijn verlangen
Hij worstelde met verleiding.
Te zijn of onvervuld
Ze was uitgekleed voor een ovatie.
Haar weelderige vorm, de storm onthulde
En met zijn gedreven lust explodeert
Haar wimpers streelde zijn wangen.
Ze flikkerden met leven, haar ledematen omhulde
Spinnen, likken van slechte tanden
"Victoria, ik kom mijn prijs opeisen
Stelen uit het klooster, de toorn van de lucht.
Want gij hebt Den palm des duivels gesmeed.
Met die zilveren dijen met maanlicht
Je hebt hem alleen voor mij verlaten. Ik zie het in bedrieglijke ogen.
Die bedrieglijke ogen
Vol leugens.
En gemiste afscheid
En serpents sissende openbaringen
Die bedrieglijke ogen
Ze vertellen genoeg.
Van hoe ik verliefd werd
Met de godin herrees in jou"