Cradle Of Filth — Darkness Incarnate songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Darkness Incarnate" van Cradle Of Filth.
Songteksten
«Something thicker than despair
Rides upon the midnight air
The smell of blood, the taste of prey
We spy you hiding Gilles de Rais»
Under August swelter
After banquet and soiree
When spiced wine and song
Have further heated veins
To the ninth degree as tenacula
Hold another body in their sway
Gilles retires from the grasping fires
That will ashen the remains
Darkness incarnate
Demons in his semen
That once clung about the throats
Of children dragged from cellars to his rooms
Now permeate the castle
All who sleep dream of the goat
That dark eclectic harbinger of doom
Nightingales sang of tragedy
Whispers were made of blasphemy
Vain, insane, this brute aloof
Drew tainted veils over bitter truth
The stairs ran helter-skelter
His bedchamber besieged
By phantoms who sheltered
In it’s furs, remorse
Sought to overwhelm him
Like a lantern of disease
That shone on rotten faces
Of those murdered out in force
Darkness incarnate
Fleeing ghosts so indisposed
To his Satanic love
Of children dragged from cellars to his feast
He rose, a carnal wind opposed
To those that sat above
Tearing out into the forest like a beast
The night wind sang of tragedy
Whispers were made of blasphemy
Vain, insane, this brute aloof
Drew tainted sails over naked truth
Madness clouded everything
Like a lycanthropic shroud
And through it’s ghastly lineaments he saw
The trees become obscenities
Semen drip from every bough
As if he rooted Nature like a whore
Dryads tongued under skirts of leaves
Surrendering branches that slenderly pleased
The Mocking orifices and the forest on her knees
Then once besotted, knotted trunks now grew
Rotten, venereal, cancerous, blue
The clotting of his heart to a rank cantankerous tune
«Death is only a matter of a little pain»
Beneath the sallow moonlight
In a wonderland of pain
Gilles fled back to the castle
Terrified and drained
He sought his deep red velvet bed
And the sleep it preordained
Exhausted, forced into the dead
The creep of nightmares came again
Madness clouded everything
Like a lycanthropic shroud
And through it’s ghastly lineaments he saw
Hundreds of slain children
Some came crawling disembowelled
To where he stretched out howling on all fours
Corpses tore at his legs and knees
As he clawed to the cross, begging reprieve
From a Lord that soared above the awful scene
He sobbed and wept, no voice was left
To scream, the dream was not drubbed yet
He heard the horrors hiss beside him,
'Herod, you’ll regret…'
'Who hears the tears of nightfall?
Who steers the spears so spiteful?'
«Oh my dearest angels, go pray to God for me»
Songtekstvertaling
"Iets dikker dan wanhoop
Rijdt op de nachtelijke lucht
De geur van bloed, de smaak van prooi
We zien dat je Gilles de Rais verbergt.»
Onder August swelter
Na het banket en soiree
Wanneer gekruide wijn en lied
Nog meer verwarmde aderen hebben
Tot de negende graad als tenacula
Houd een ander lichaam in hun sway
Gilles trekt zich terug uit de grijpende branden.
Dat zal de resten doen ontbranden.
Incarnatie van duisternis
Demonen in zijn sperma
Die ooit aan de kelen klampte
Van kinderen gesleept van kelders naar zijn kamers
Doordrenk nu het kasteel.
Iedereen die slaapt droom van de geit
Die donkere eclectische voorbode van onheil
Nightingales sang of tragedy
Gefluister werd gemaakt van godslastering.
Ijdel, krankzinnig, deze bruut afstandelijk
Drew bezoedelde sluiers over bittere waarheid
De trap liep helter-skelter
Zijn slaapkamer belegerd
Bij de beschutte geesten.
Met bont, wroeging.
Probeerde hem te overweldigen
Als een lantaarn van ziekte
Die op rotte gezichten scheen
Van degenen die van kracht zijn vermoord
Incarnatie van duisternis
Vluchtende geesten die zo onwel waren.
Op zijn satanische liefde
Van kinderen gesleept van kelders naar zijn feest
Hij stond op, een vleselijke wind tegen
Aan hen die er boven zaten.
Het bos in scheuren als een beest
De nachtwind zong van tragedie
Gefluister werd gemaakt van godslastering.
Ijdel, krankzinnig, deze bruut afstandelijk
Trok besmette zeilen over naakte waarheid
Waanzin vertroebelde alles.
Als een lycanthropische lijkwade
En door zijn afgrijselijke lijnen zag hij
De bomen worden obsceen.
Sperma druppelt van elke tak
Alsof hij de natuur wortelt als een hoer.
Dryaden, getangerd onder rokken van bladeren
Zich overgeven aan takken die lasterlijk tevreden zijn
De spottende openingen en het bos op haar knieën
Toen, eenmaal geknepen, groeiden de gestippelde stammen nu
Rot, venereus, kankerachtig, blauw
De stolling van zijn hart naar een ranzige melodie
"De dood is slechts een kwestie van een beetje pijn»
Onder het zwarte maanlicht
In een wonderland van pijn
Gilles vluchtte terug naar het kasteel.
Doodsbang en afgetapt
Hij zocht zijn diepe rode fluwelen bed
En de slaap die het voorspelde
Uitgeput, gedwongen in de dood
De griezel van nachtmerries kwam weer
Waanzin vertroebelde alles.
Als een lycanthropische lijkwade
En door zijn afgrijselijke lijnen zag hij
Honderden gedode kinderen
Sommigen kropen uit elkaar.
Waar hij op handen en voeten lag te huilen.
Lijken scheurden aan zijn benen en knieën.
Terwijl hij naar het kruis krabde, smekend om uitstel.
Van een heer die boven de vreselijke scène zweefde
Hij huilde en huilde, er was geen stem meer over.
Om te gillen, de droom was nog niet ingeprent
Hij hoorde de verschrikkingen naast hem.,
Herodes, je zult spijt krijgen...
Wie hoort de tranen van de avond?
Wie stuurt de speren zo hatelijk?'
"Oh mijn liefste engelen, ga bidden tot God voor mij»