Cradle Of Filth — Cruelty Brought Thee Orchids songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cruelty Brought Thee Orchids" van Cradle Of Filth.
Songteksten
Hear Me now!
All crimes should be treasured if they bring thee pleasure somehow…
Maleficent in dusky rose
Gathered satin lapped Her breasts
Like blood upon the snow
A tourniquet of Topaz
Glistened at Her throat
Awakening, pulled from the tomb
Her spirit freed eclipsed the moon
That She outshone as a fallen star
A regal ornament from a far flung nebular
Her likeness hung in the black gallery
Commanding unease
Demanding of Death to breathe…
Midst the whirl and daylight fauna
Of society at court
Elizabeth bedazzled, Her presence sought applause
Though Her torchlit shadow
Thrown upon damp cellar walls
Greeted nothing but despair from slaves Her nights enthralled
Thirteen Winter solstices had shown
Her path, that the dark
Had marked its dominion
Spaying the confessor
Whose caresses she’d known,
As whipcord in the House of Dog
Her cold cunt meat on holy bone
Raped of faith, She now embraced
The narcissistic unrest frozen on the mirror’s face
With this disdain, inside these veins
(Highborn wanton that She was)
She sought to keep what age would claim
Her soul was sold and for this toll
Reeking pyres ever smouldered
On the whims of one so in control
Elizabeth, mysterious.
Cruelty brought thee orchids
From the bowels of the abyss
Once upon atrocity when midwitches stifled cries
And carved abortive runes in reddened wombs
Exhumed by scrying eyes
Madness came upon
Her like an amourous lover’s seed
Lifesblood splashed upon Her skin
In gouts torture unleashed
And to Her dead reflection
Twas as if Her pallor gleamed
Like an angel’s warmed by candles
Where erotic stains had cleaved
So demons dragged this libertine
Lusts screaming for release
Upon the flesh of maidens preened
As canvas for caprice
Exacting obeisance
Her gaze held a seance
Of spirits too trapped under glass to commune
A sleeter mistress than Luna
Whose threats to consume Her
Met with torments giving vent to Her swoon
Flat on Her back
Pack-prey for the reams
Of verses and curses
That haunted Her dreams
Midnightmare chimed
Thirteen in Her mind
A disciple of scars
Branded years hissed behind
Ridden split-thighed
By the Father of lies
An ovation of wolves
Blushed the skies as they writhed
But Heaven is never forever
She came, a spent storm
From the clouds…
Leaving serpents in office
Inside every gate
To lick righteous holes
Blinding Lords to the fate
Of virgins forced naked
To defile on rent knees
Hacked and racked backwards
Menses choking their pleas
«More. Whore. More.
Twitching make me wet with thee
Carcass rub me raw»
And to Her dead reflection
Twas as if Her pallor gleamed
Like an angel’s warmed by candles
Where erotic stains had cleaved
So demons dragged this libertine
Lusts screaming for release
Upon the flesh of maidens preened
As canvas for caprice
Raped of faith, She now embraced
The narcissistic unrest frozen on the mirror’s face
With this disdain, inside these veins
(Highborn wanton that She was)
She sought to keep what age would claim
Her soul was sold and for this toll
Reeking pyres ever smouldered
On the whims of one so in control
Elizabeth, mysterious.
Cruelty brought thee orchids
From the bowels of the abyss
From the bowels of the abyss
Songtekstvertaling
Luister naar me.
Alle misdaden moeten worden gekoesterd als ze je op de een of andere manier plezier brengen…
Maleficent in dusky rose
Satijn op haar borsten
Als bloed op de sneeuw
Een tourniquet van Topaz
Glinsterend naar haar keel
Ontwaak, uit de tombe getrokken.
Haar geest bevrijdde de maan
Dat ze overtrof als een gevallen ster.
Een koninklijk ornament uit een verre nevel.
Haar gelijkenis hing in de zwarte galerie.
Onbehaaglijk.
Eisen van de dood om te ademen…
Te midden van de wervelwind en de dageraad.
Van de samenleving aan het Hof
Elizabeth bedazzled, haar aanwezigheid zocht applaus
Hoewel haar torchlit schaduw
Op vochtige keldermuren gegooid
Begroet niets dan wanhoop van slaven haar nachten geboeid
Dertien winterzonnewende had aangetoond
Haar pad, dat het donker
Had zijn heerschappij gemarkeerd
De biechtvader doden
Wiens streling ze kende,
Als whipcord in het Huis van de hond
Haar koude kut vlees op heilig bot
Verkracht van het geloof, omhelsde ze nu
De narcistische onrust bevroren op het gezicht van de spiegel
Met deze minachting, in deze aderen
(Hooggeboren moedwillige dat ze was)
Ze probeerde te behouden welke leeftijd zou claimen
Haar ziel werd verkocht en voor deze tol
Rookpyres ever smeulded
Op de grillen van iemand die zo de controle heeft.
Elizabeth, mysterieus.
Wreedheid bracht je orchideeën
Van de ingewanden van de afgrond
Op een gruweldaad als vroedvrouwen kreten verstikken.
En gekerfde runen uitgehouwen in roodachtige baarmoeders.
Opgegraven door het opgraven van de ogen
Waanzin kwam op
Haar als een amourous lover ' s seed
Het bloed spatte op haar huid.
In gouts foltering ontketend
En op haar dode spiegelbeeld.
Het was alsof haar pallor schitterde.
Als een engel wordt verwarmd door kaarsen
Waar erotische vlekken waren gekliefd
Dus de demonen sleepten deze libertijn mee.
Lusten schreeuwen om bevrijding
Op het vlees van de maagden
Als canvas voor caprice
Exacting obeisance
Haar blik hield een seance
Van geesten die ook gevangen zijn onder glas om te communeren
Een sleetere minnares dan Luna
Wiens dreigementen om haar te verteren
Ontmoette kwelgeesten die haar in zwijm lieten vallen.
Plat op haar rug
Roedel-prooi voor de riemen
Van verzen en vervloekingen
Dat achtervolgde haar dromen
Midnightmare chimed
Dertien in haar hoofd
Een volgeling van littekens
Gebrandmerkte jaren sist achter
Ridden split-thighed
Bij de vader van de leugens.
Een ovatie van wolven
De hemel bloosde toen zij kronkelden.
Maar de hemel is nooit voor altijd
Ze kwam, een doorgewinterde storm
Uit de wolken…
Slangen in het kantoor achterlaten
Binnen elke poort
Om rechtschapen gaten te likken
Verblindende heren voor het lot
Van naakte Maagden
Om te onteren op huur knieën
Gehackt en achterstevoren gehackt
Menstrueren die hun smeekbeden verstikken
«Meer. Hoer. Meer.
Trillen maakt me nat met jou.
Karkas wrijf me rauw»
En op haar dode spiegelbeeld.
Het was alsof haar pallor schitterde.
Als een engel wordt verwarmd door kaarsen
Waar erotische vlekken waren gekliefd
Dus de demonen sleepten deze libertijn mee.
Lusten schreeuwen om bevrijding
Op het vlees van de maagden
Als canvas voor caprice
Verkracht van het geloof, omhelsde ze nu
De narcistische onrust bevroren op het gezicht van de spiegel
Met deze minachting, in deze aderen
(Hooggeboren moedwillige dat ze was)
Ze probeerde te behouden welke leeftijd zou claimen
Haar ziel werd verkocht en voor deze tol
Rookpyres ever smeulded
Op de grillen van iemand die zo de controle heeft.
Elizabeth, mysterieus.
Wreedheid bracht je orchideeën
Van de ingewanden van de afgrond
Van de ingewanden van de afgrond