Cradle Of Filth — Cemetery and Sundown songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cemetery and Sundown" van Cradle Of Filth.
Songteksten
We rise with the sun in the underworld
We suffer from a graveless name
We prise wide lids
And wounds with lips curled
Over teeth that have tasted shame
Cemetery and sundown
Against the flora of nightfall
We gather like the fauna of war
To cure Aurora so spiteful
With her stake in the coming of dawn
To conjure forth the past
Those heady nights of pain resplendent
In the service of the Goddess of Death
When her sheets ran royalty red
Moon lengthen or crypt-kept silhouettes
Shadows dance, eyes flicker in descent
Unveil the greed, our needs are bitter, spent
On upturned mouths and haunts of wickedness
We walk this Eden, a secret
Faces hidden under Leonine pride
In dusk’s embrace
We find it hard to keep it When blood and lust and waking worlds collide
Too long have we skulked like drifters
In the cities of the neon sun
Vagabond dogs and graveyard shifters
Mona Lisas where the paint has run
I miss our glorious past
Our nightly flights on fear dependent
Like phantoms in the eaves for Miss Christine
When the song bird broke her neck
Wolves howl their fogbound serenades
Churches arch their backs with balustrades
Praise be to the shedding of masquerades
When we hunt these vestal vermin unafraid
Of the covenant made…
Draw the blinds on the floors of raw meat
There is murder in the thirst
Rich red vascular tapestries
Hung in gilded frames of nuns asleep
In dreams where themes of bestiality
Are a blessing on their Sunday sheep
Sermons hang a black gown
Over cemetery and sundown
Now the clock is harrying midnight
And the ghost of yet-to-come
Will she show rewrites of dark delight
Or the sewers we’ve overrun?
I see a winter palace
Cut diamonds at a porcelain neck
When Swan Lake crushed poor sanity’s spirit
As I threw her to it bled
We rise with the sun in the underworld
We suffer from a graveless name
We prise wide lids
And wounds with lips curled
Over teeth that have tasted shame
We walk this Eden, a secret
Faces hidden under Leonine pride
In dusk’s embrace
We find it hard to keep it When blood and lust and waking worlds collide
Songtekstvertaling
We stijgen met de zon in de onderwereld
We lijden aan een gravelloze naam.
We prise brede deksels
En wonden met gekrulde lippen
Over tanden die schaamte hebben geproefd
Begraafplaats en zonsondergang
Tegen de flora van de avond
We verzamelen als de fauna van de oorlog
Om Aurora zo hatelijk te genezen
Met haar staak in de dageraad
Om het verleden op te roepen
Die helse nachten van pijn stralend
In dienst van de godin van de dood
Toen haar lakens rood werden.
Maanlengten of Crypte silhouetten
Schaduwen dansen, ogen flikkeren in afdaling
Onthul de hebzucht, onze behoeften zijn bitter, besteed
Op de Ondersteboven gekeerde monden en op de boosdoeners.
We lopen door dit Eden, een geheim
Gezichten verborgen onder Leonine trots
In de omhelzing van dusk
We vinden het moeilijk om het te bewaren als bloed en lust en wakende werelden botsen.
Te lang sluipen we als zwervers.
In de steden van de neonzon
Vagebondhonden en nachtverschuivers
Mona Lisas waar de verf is gelopen
Ik mis ons glorieuze verleden.
Onze nachtelijke vluchten op angstafhankelijke
Zoals fantomen in de eaves voor Miss Christine.
Toen het lied vogel brak haar nek
Wolven huilen hun mistige serenades
Kerken boog hun rug met balustrades
Alle lof voor de vermomming.
Als we op deze vestal ongezien ongezien jagen.
Van het verbond…
Sluit de jaloezieën op de vloeren van rauw vlees
Er is moord in de dorst.
Rijke rode vaattapijten
Gehangen in vergulde lijsten van slapende nonnen
In dromen waar thema ' s van bestialiteit
Zijn een zegen op hun zondagse schapen
Preken hangen een zwarte jurk
Over begraafplaats en zonsondergang
De klok tikt door.
En de geest van nog te komen
Zal ze herschrijven van dark delight
Of de riolen die we overlopen?
Ik zie een Winterpaleis.
Diamanten snijden aan een porseleinen nek
Toen het Zwanenmeer de geest van de arme geest verpletterde
Toen ik haar erop gooide bloedde.
We stijgen met de zon in de onderwereld
We lijden aan een gravelloze naam.
We prise brede deksels
En wonden met gekrulde lippen
Over tanden die schaamte hebben geproefd
We lopen door dit Eden, een geheim
Gezichten verborgen onder Leonine trots
In de omhelzing van dusk
We vinden het moeilijk om het te bewaren als bloed en lust en wakende werelden botsen.