Cradle Of Filth — Bathory Aria songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bathory Aria" van Cradle Of Filth.
Songteksten
Snuffed tapers sighed
As Death left impressing
His crest of cold tears on the Countess
Benighted like ill-fated Usher
The House of Bathory shrouded
'Neath griefs dark facade
If only I could have wept
In mourning by Her side
I would have clasped Her so tight
Like storm-beached Aphrodite
Drowned on Kytherean tides
And Kissed Her
For from Her alone
My lips would have known
Enigmas of shadowy vistas
Where pleasures took flesh
And pain, remorseless
Came freezing the breath
Of raucous life hushed unto whispers
Benighted.
Inhaling the pale waning moonlight that crept
Through the crypt of Her Lord who so lucidly slept
Benighted.
Exhaling the wail of black widowhood’s toll
Waxing eternal night entered Her soul
Now haranguing grey skies
With revenge upon life
Gnathic and Sapphic
Needs begged gendercide
Delusions of Grandier denounced the revolt
Of descrying cursed glass, disenchanted in vaults
Encircled by glyphs midst Her sin-sistered cult
With hangman’s abandon She plied spiritworlds
To Archangels in bondage
From light to night hurled
Cast down to the earth where torment would unfurl…
But soon,
Her tarot proved
Hybrid rumours spread like tumours
Would accrue
And blight Her stars
To better bitter truths
Of cold bloodbaths
As bodies rose
In rigid droves
To haunt Her from their
Shallow burials imposed
When wolves exhumed
Their carthen wombs
Where heavy frosts had laboured long
To bare their wounds
To the depths of Her soul they pursued
Wielding their poison they flew
Like a murder of ravens in fugue
And knowing their raptures
Would shatter Her dreams
She clawed blackened books for damnation’s reprieve
Baneful cawed canons on amassed enemies
So Hallow’s Eve
As She received
Like Bellona to the ball
Those enemies
Fell-sisters heaved
Her torturies
Cross stained flagstones
To Her carriage reined to flee
But She knew She must brave the night through
Though fear crept a deathshead o’er the moon
Like a murder of ravens in Fugue
For each masked, jewelled gaze held dread purpose
Horror froze painted eyes to cold stares
And even Her dance
In the vast mirrors cast
Looked the ill of Her future
If fate feasted there…
In an age crucified by the nails of faith
When rank scarecrows of christ blighted lands
An aloof Countess born an obsidian wraith
Dared the abyss knowing well She was damned
Her life whispered grief like a funeral march
Twisted and yearning, obsessed an entranced
With those succumbing to cruelty
Crushed 'neath the gait of Her dance
A whirlwind of fire that swept through the briers
Of sweet rose Her thickets of black thorn had grasped…
She demanded the Heavens and forever to glean
The elixir of Youth from the pure
Whilst Her lesbian fantasies
Reamed to extremes
O’er decades unleashed
Came for blood’s silken cure
But Her reign ended swiftly
For Dark Gods dreamt too deep
To heed Her pleas
When Her gaolers were assailed
With condemnations from a priest
Who’d stammered rites
In the dead of night
For maidens staining winding sheets
And She postured proud
When Her crimes were trowelled
And jezebelled to peasant lips
Though She smelt the fires
That licked limbs higher
To the tortured cunts of accomplices
So ends this twisted fable’s worth
And though spared the pyre’s bite
By dint of nobled bloodlined birth
Her sins (crimes) garnered Her no respite
Forever severed from the thrill of coming night
Where slow Death alone could grant Her flight
«The Spirits have all but fled judgement
I rot, alone, insane
Songtekstvertaling
Gesnuffelde tapers zuchtten
Als de dood indruk maakte
Zijn teken van koude tranen op de gravin
Geridderd als een noodlottige Bode.
Het Huis van Bathory gehuld
"Neath Grieks donkere gevel
Had ik maar kunnen huilen.
In rouw aan haar zijde
Ik zou haar zo stevig vastgemaakt hebben.
Als storm gestrande Aphrodite
Verdronken op Kytherese getijden
En Kuste Haar
Voor haar alleen
Mijn lippen zouden het geweten hebben.
Raadsels van shadowy vistas
Waar de genoegens vlees namen
En pijn, weerloos
Kwam de adem invriezen
Van een razend leven, tot gefluisterd.
Geridderd.
Inademen van het licht tanende maanlicht dat kroop
Door de Crypte van haar Heer die zo helder sliep
Geridderd.
Uitademen van het gejammer van de tol van de zwarte weduwschap
Wassende eeuwige nacht kwam haar ziel binnen
Nu zweeft de grijze lucht
Met wraak op het leven
Gnathisch en Sapphisch
Behoeften gesmeekt gendercide
De waanideeën van Grandier hebben de opstand aan de kaak gesteld.
Van verdorven glas, ontstoken in kluizen
Omringd door hiërogliefen temidden van haar sin-sistered cultus
Met hangman 's overgave heeft ze spiritworld' s
Aan Aartsengelen in slavernij
Van licht naar nacht geslingerd
Werp je neer op de aarde, waarop de bestraffing zal losbarsten.…
Maar binnenkort,
Haar tarot bewees
Hybride geruchten verspreiden zich als tumoren
Zou toenemen
En haar sterren verblinden
Op betere bittere waarheden
Van koud bloedbaden
Toen de lichamen opstonden.
In stijve groepen
Om haar te achtervolgen van hun
Ondiepe burialen opgelegd
Toen wolven opgegraven werden.
Hun baarmoeders
Waar zware vorst lang had gewerkt
Om hun wonden bloot te leggen.
Tot in de diepte van haar ziel achtervolgden zij
Met hun gif zwaaien vlogen ze.
Als een moord op ravens in fugue
En de kennis van hun verrukking.
Zou haar dromen verbrijzelen
Ze krabde zwarte boeken voor verduistering.
Baneful gekooide kanons op vergaarde vijanden
Dus Hallow ' s Eve
Zoals ze ontving
Zoals Bellona naar het bal
Die vijanden
Fell-sisters hangend
Haar kwellingen
Gekruiste vlaggenstenen
Naar haar koets geregend om te vluchten
Maar ze wist dat ze de nacht door moest gaan.
Al kroop de angst een doodskop van de maan
Als een moord op ravens in Fugue
Voor elke gemaskerde, met juwelen bekroonde blik, met een angstaanjagend doel.
Horror bevroor beschilderde ogen tot koude blikken
En zelfs haar dans
In de uitgestrekte spiegels
Zag het kwaad van haar toekomst
Als het lot zich daar zou voeden…
In een tijdperk gekruisigd door de nagels van het geloof
Toen rank scarecrows van Christus land verwoestte
Een afstandelijke Gravin, geboren als een obsidiaanse wraith
Daagde de afgrond uit wetende dat ze vervloekt was
Haar leven fluisterde verdriet als een rouwmars.
Verwrongen en hunkerend, geobsedeerd door een genaturaliseerde
Met degenen die bezwijken voor wreedheid.
Verpletterd door de gang van haar dans
Een wervelwind van vuur die door de briers vloog.
Van zoete roos had haar dikke zwarte Doorn ... …
Ze eiste de hemel en voor altijd om te glanzen
Het elixer van de jeugd van de zuivere
Terwijl haar lesbische fantasieën
Tot het uiterste geteisterd
Na tientallen jaren ontketend
Kwam voor het silken geneesmiddel van bloed.
Maar haar heerschappij eindigde snel.
Want donkere goden droomden te diep
Om naar haar smeekbeden te luisteren
Toen haar bajesklanten werden aangevallen.
Met veroordelingen van een priester
Wie stotterde rituelen
In het holst van de nacht
Voor slaghoedjes
En ze poseerde trots
Toen haar misdaden werden gedwarsboomd
En jezebled to Boer lips
Hoewel ze het vuur rook
Dat likte ledematen hoger
Aan de gekwelde klootzakken van medeplichtigen.
Zo eindigt deze verdraaide fabel ' s waarde
En hoewel de brandstapel gespaard bleef
Bij geblindeerde geboorte
Haar zonden vergaarden haar geen uitstel.
Voor altijd gescheiden van de sensatie van de komende nacht
Waar een langzame dood alleen al haar vlucht kan geven
"De geesten zijn het oordeel ontvlucht
Ik rot, alleen, krankzinnig.