Cradle Of Filth — Balsamic and Anathema songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Balsamic and Anathema" van Cradle Of Filth.
Songteksten
Worming through the mark
Of Ezekiel and Mark
Through the chapters of Honorius
Gilles, as in a trance
Screwed the pages up and danced
Courting something vainly glorious
He walked he gravest night
That decrepit final juncture
Of doom and negativity
Reeking of death
And the gloom of Stygian light
When suddenly, the faintest whisper!
A curtain opened in a painted vista
Moonbeams swept into his dream…
Balsamic and anathema
Balsamic and anathema
Prelati full of stars
Magical, ecstatic stars
That sparkled, no debacle sought to douse
His fiery omnipresence
Hissed at heaven, evanescent
He was there to thwart the burning of his Faust
The gates were prised, the phantom horses
Snorted, restless to be gone
With enchantment’s eyes upon the door, he cried-
'Come with me now!'
Gilles balked, the thought of life
Accused and pursued
And overridden by morbidity
Saddened his breath
For those destined for his knife
Then suddenly — the strangest feeling
One that left the angels reeling
Atonement crept into his midst
Balsamic and anathema
Balsamic and anathema
Prelati, full of stars
This abductor of his heart
Promised him horizons free of pain
But all the grand designs
Magic sings and midnight wines
In the dream-world couldn’t hope to swerve his aim
He would stay and face his slayers
Cardinals and courtroom players
Whilst Prelati must now flee before
The pure and azure dawn…
The gates were wide, the phantom horses
Snorted, restless to be gone
With enchantment’s eyes upon the door
Once more he cried
'Come with me now!'
Prelati full of stars
Tried to pull him from the dance
Summoning his Barron to perform
But as the Demon rose
In sweet miracles of prose
And propaganda, came a proper bible storm
Lightning — grinning, froze
On this murder-site of crows
And from the scattered ashes stepped a sylph
The maiden Joan of Arc
Crept more beautiful and dark
A paradise, a cradle free of filth
She was chaste beyond all graces
The face of faith illuminated
More precious than Prelati’s spell
A Goddess in a dream…
And trembling in her arm
Her eyes a thousand golden psalms
That glittered as on Christmas night
He wept like Hallowe’en
He held the scene, the poignant gleam
Of peace and great serenity
Close to his heart, her parting kiss
He slept to wake released in bliss
Songtekstvertaling
Worming through the mark
Van Ezechiël en Mark
Door de hoofdstukken van Honorius
Gilles, als in een trance.
Verknalde de pagina ' s en danste
Het hof maken met iets groots
Hij liep door de gravest night
Dat afgeleefde laatste kruispunt
Van onheil en negativiteit
Stinkend naar de dood
En de somberheid van Stygisch licht
En opeens fluistert het zachtste.
Een gordijn opende in een beschilderde vista
Moonbeams vlogen in zijn droom…
Balsamico en anathema
Balsamico en anathema
Prelati vol sterren
Magische, extatische sterren
Dat glinsterde, geen debacle probeerde te doven
Zijn vurige alomtegenwoordigheid
Sissend in de hemel, bruisend
Hij was daar om de verbranding van zijn Faust te dwarsbomen.
De poorten waren open, de fantoompaarden.
Gesnoven, rusteloos om weg te zijn
Met betovering ' s ogen op de deur, riep hij-
'Kom nu met me mee!'
Gilles schrok, de gedachte aan het leven
Beschuldigd en vervolgd
En overrompeld door morbiditeit
Verdrietige adem
Voor hen die bestemd zijn voor zijn mes
Dan plotseling-het vreemdste gevoel
Een die de engelen liet wankelen
Boetedoening kroop in zijn midden
Balsamico en anathema
Balsamico en anathema
Prelati, vol sterren
Deze ontvoerder van zijn hart
Beloofde hem horizons vrij van pijn
Maar alle grote ontwerpen
Magie zingt en middernacht wijnen
In the dream-world kon niet hopen om zijn doel te ontwijken
Hij bleef en confronteerde zijn doders.
Kardinalen en rechtzaal-spelers
Terwijl Prelati nu moet vluchten voor
De zuivere en de azuurblauwe dageraad…
De poorten waren breed, de fantoompaarden
Gesnoven, rusteloos om weg te zijn
Met betoverende ogen op de deur
Weer huilde hij.
'Kom nu met me mee!'
Prelati vol sterren
Ik probeerde hem van het bal te halen.
Zijn Barron oproepen om op te treden
Maar toen de Demon opstond
In zoete wonderen van proza
En propaganda, kwam een echte Bijbel storm
Bliksemschicht, bevroren
Op deze moordplek van kraaien
En uit de verstrooide as stapte een sylph
De Maagd Jeanne D ' Arc
Crepte mooier en donkerder
Een paradijs, een wieg vrij van vuil
Ze was kuis.
Het gezicht van het geloof verlicht
Kostbaarder dan Prelati ' s spreuk.
Een godin in een droom…
En bevend in haar arm
Haar ogen duizend gouden Psalmen
Dat glinsterde als op kerstavond
Hij huilde als Halloween
Hij hield de scène, de aangrijpende glans
Van vrede en grote sereniteit
Dicht bij zijn hart, haar afscheidskus
Hij sliep om wakker te worden in gelukzaligheid