Cowboy Junkies — Seven Years songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Seven Years" van Cowboy Junkies.
Songteksten
Haven’t seen the sun for seven days
November’s got her nails dug in deep
Haven’t seen my son for seven years
and the chances are we’ll never again meet
If truth be told I don’t even know his name
If truth be told he doesn’t even know my name
I spend my spare time with my rosary beads
although I never learnt to pray
but you don’t need the light
and it’s best to pretend
that you’ve seen the errors of your ways
The darkness in here
is as heavy as a judgement
This darkness, heavy as a judgement
My dreams are now filled with Gilead trees
and other sights that I’ve never seen
They used to be filled
with the fears of tomorrow
and the horror that it might bring
His eyes felt to me as cold as a stone mason’s chisel
His eyes fell on me, cold
like a stone mason’s chisel
Strange how a mind can always recall
what the senses eagerly leave behind
I can remember his face, rage,
disgust and distaste
but to my fear I have grown blind
Memories are just dead men making trouble
Songtekstvertaling
Ik heb de zon al zeven dagen niet gezien.
November heeft haar nagels diep gegraven.
Ik heb mijn zoon zeven jaar niet gezien.
en de kans is groot dat we elkaar nooit meer zullen ontmoeten.
Eerlijk gezegd Weet ik niet eens hoe hij heet.
Eerlijk gezegd weet hij niet eens hoe ik heet.
Ik spendeer mijn vrije tijd met mijn rozenkrans kralen
al heb ik nooit leren bidden.
maar je hebt het licht niet nodig.
en het is het beste om te doen alsof
dat je de fouten van je wegen hebt gezien.
De duisternis hierbinnen
is zo zwaar als een oordeel
Deze duisternis, zwaar als een oordeel
Mijn dromen zijn nu gevuld met Gilead bomen
en andere bezienswaardigheden die ik nog nooit heb gezien
Ze waren vroeger gevuld.
met de angst van morgen
en de verschrikking die het zou kunnen brengen
Zijn ogen voelden voor mij zo koud als een stenen Beitel.
Zijn ogen vielen op mij, koud
als een stenen Beitel.
Vreemd hoe een geest zich altijd kan herinneren
wat de zintuigen gretig achterlaten
Ik herinner me zijn gezicht, woede.,
walging en afkeer
maar voor mijn angst ben ik blind geworden.
Herinneringen zijn gewoon dode mannen die problemen maken.